౧౦. ఉతేనసుత్తం

౭౦. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా కోసమ్బియం విహరతి ఘోసితారామే. తేన ఖో పన సమయేన రఞ్ఞో ఉతేనస్స [ఉదేనస్స (సీ. స్యా. పీ.)] ఉయ్యానగతస్స అన్తేపురం దడ్ఢం హోతి, పఞ్చ చ ఇత్థిసతాని [పఞ్చ ఇత్థిసతాని (సీ. స్యా. పీ.)] కాలఙ్కతాని హోన్తి సామావతీపముఖాని.

అథ ఖో సమ్బహులా భిక్ఖూ పుబ్బణ్హసమయం నివాసేత్వా పత్తచీవరమాదాయ కోసమ్బిం పిణ్డాయ పావిసింసు. కోసమ్బియం పిణ్డాయ చరిత్వా పచ్ఛాభత్తం పిణ్డపాతపటిక్కన్తా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నా ఖో తే భిక్ఖూ భగవన్తం ఏతదవోచుం – ‘‘ఇధ, భన్తే, రఞ్ఞో ఉతేనస్స ఉయ్యానగతస్స అన్తేపురం దడ్ఢం, పఞ్చ చ ఇత్థిసతాని కాలఙ్కతాని సామావతీపముఖాని. తాసం, భన్తే, ఉపాసికానం కా గతి కో అభిసమ్పరాయో’’తి?

‘‘సన్తేత్థ, భిక్ఖవే, ఉపాసికాయో సోతాపన్నా, సన్తి సకదాగామినియో, సన్తి అనాగామినియో. సబ్బా తా, భిక్ఖవే, ఉపాసికాయో అనిప్ఫలా కాలఙ్కతా’’తి.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘మోహసమ్బన్ధనో లోకో, భబ్బరూపోవ దిస్సతి;

ఉపధిబన్ధనో [ఉపధిసమ్బన్ధనో (క. సీ.)] బాలో, తమసా పరివారితో;

సస్సతోరివ [సస్సతి వియ (క. సీ.)] ఖాయతి, పస్సతో నత్థి కిఞ్చన’’న్తి. దసమం;

తస్సుద్దానం –

ద్వే భద్దియా ద్వే చ సత్తా, లకుణ్డకో తణ్హాఖయో;

పపఞ్చఖయో చ కచ్చానో, ఉదపానఞ్చ ఉతేనోతి.

చూళవగ్గో [చుల్లవగ్గో (సీ.), చూలవగ్గో (పీ.)] సత్తమో నిట్ఠితో.