౭. సుభూతిసుత్తం

౫౭. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన ఆయస్మా సుభూతి భగవతో అవిదూరే నిసిన్నో హోతి పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా ఉజుం కాయం పణిధాయ అవితక్కం సమాధిం సమాపజ్జిత్వా.

అద్దసా ఖో భగవా ఆయస్మన్తం సుభూతిం అవిదూరే నిసిన్నం పల్లఙ్కం ఆభుజిత్వా ఉజుం కాయం పణిధాయ అవితక్కం సమాధిం సమాపన్నం.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘యస్స వితక్కా విధూపితా,

అజ్ఝత్తం సువికప్పితా అసేసా;

తం సఙ్గమతిచ్చ అరూపసఞ్ఞీ,

చతుయోగాతిగతో న జాతు మేతీ’’తి [న జాతిమేతీతి (స్యా. పీ. అట్ఠ. పాఠన్తరం)]. సత్తమం;