౨. ఉద్ధతసుత్తం

౩౨. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా కుసినారాయం విహరతి ఉపవత్తనే మల్లానం సాలవనే. తేన ఖో పన సమయేన సమ్బహులా భిక్ఖూ భగవతో అవిదూరే అరఞ్ఞకుటికాయం విహరన్తి ఉద్ధతా ఉన్నళా చపలా ముఖరా వికిణ్ణవాచా ముట్ఠస్సతినో అసమ్పజానా అసమాహితా విబ్భన్తచిత్తా పాకతిన్ద్రియా.

అద్దసా ఖో భగవా తే సమ్బహులే భిక్ఖూ అవిదూరే అరఞ్ఞకుటికాయం విహరన్తే ఉద్ధతే ఉన్నళే చపలే ముఖరే వికిణ్ణవాచే ముట్ఠస్సతినో అసమ్పజానే అసమాహితే విబ్భన్తచిత్తే పాకతిన్ద్రియే.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘అరక్ఖితేన కాయేన [చిత్తేన (నేత్తియం)], మిచ్ఛాదిట్ఠిహతేన [మిచ్ఛాదిట్ఠిగతేన (బహూసు)] చ;

థినమిద్ధా [థీనమిద్ధా (సీ. స్యా. కం. పీ.)] భిభూతేన, వసం మారస్స గచ్ఛతి.

‘‘తస్మా రక్ఖితచిత్తస్స, సమ్మాసఙ్కప్పగోచరో;

సమ్మాదిట్ఠిపురేక్ఖారో, ఞత్వాన ఉదయబ్బయం;

థీనమిద్ధాభిభూ భిక్ఖు, సబ్బా దుగ్గతియో జహే’’తి. దుతియం;