౯. విసాఖాసుత్తం

౧౯. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి పుబ్బారామే మిగారమాతుపాసాదే. తేన ఖో పన సమయేన విసాఖాయ మిగారమాతుయా కోచిదేవ అత్థో రఞ్ఞే పసేనదిమ్హి కోసలే పటిబద్ధో [పటిబన్ధో (పీ. క.)] హోతి. తం రాజా పసేనది కోసలో న యథాధిప్పాయం తీరేతి.

అథ ఖో విసాఖా మిగారమాతా దివా దివస్స [దివాదివస్సేవ (స్యా.), దివాదివస్సేయేవ (పీ.), దివా దివస్సయేవ (క.)] యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో విసాఖం మిగారమాతరం భగవా ఏతదవోచ – ‘‘హన్ద కుతో ను త్వం, విసాఖే, ఆగచ్ఛసి దివా దివస్సా’’తి? ‘‘ఇధ మే, భన్తే, కోచిదేవ అత్థో రఞ్ఞే పసేనదిమ్హి కోసలే పటిబద్ధో; తం రాజా పసేనది కోసలో న యథాధిప్పాయం తీరేతీ’’తి.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘సబ్బం పరవసం దుక్ఖం, సబ్బం ఇస్సరియం సుఖం;

సాధారణే విహఞ్ఞన్తి, యోగా హి దురతిక్కమా’’తి. నవమం;