౭. ఏకపుత్తకసుత్తం

౧౭. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరస్స ఉపాసకస్స ఏకపుత్తకో పియో మనాపో కాలఙ్కతో హోతి.

అథ ఖో సమ్బహులా ఉపాసకా అల్లవత్థా అల్లకేసా దివా దివస్స యేన భగవా తేనుపసఙ్కమింసు; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీదింసు. ఏకమన్తం నిసిన్నే ఖో తే ఉపాసకే భగవా ఏతదవోచ – ‘‘కిం ను ఖో తుమ్హే, ఉపాసకా, అల్లవత్థా అల్లకేసా ఇధూపసఙ్కమన్తా దివా దివస్సా’’తి?

ఏవం వుత్తే, సో ఉపాసకో భగవన్తం ఏతదవోచ – ‘‘మయ్హం ఖో, భన్తే, ఏకపుత్తకో పియో మనాపో కాలఙ్కతో. తేన మయం అల్లవత్థా అల్లకేసా ఇధూపసఙ్కమన్తా దివా దివస్సా’’తి.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘పియరూపస్సాదగధితాసే [పియరూపస్సాతగధితాసే (సీ. పీ.)],

దేవకాయా పుథు మనుస్సా చ;

అఘావినో పరిజున్నా,

మచ్చురాజస్స వసం గచ్ఛన్తి.

‘‘యే వే దివా చ రత్తో చ,

అప్పమత్తా జహన్తి పియరూపం;

తే వే ఖణన్తి అఘమూలం,

మచ్చునో ఆమిసం దురతివత్త’’న్తి. సత్తమం;