౫. ఉపాసకసుత్తం

౧౫. ఏవం మే సుతం – ఏకం సమయం భగవా సావత్థియం విహరతి జేతవనే అనాథపిణ్డికస్స ఆరామే. తేన ఖో పన సమయేన అఞ్ఞతరో ఇచ్ఛానఙ్గలకో ఉపాసకో సావత్థిం అనుప్పత్తో హోతి కేనచిదేవ కరణీయేన. అథ ఖో సో ఉపాసకో సావత్థియం తం కరణీయం తీరేత్వా యేన భగవా తేనుపసఙ్కమి; ఉపసఙ్కమిత్వా భగవన్తం అభివాదేత్వా ఏకమన్తం నిసీది. ఏకమన్తం నిసిన్నం ఖో తం ఉపాసకం భగవా ఏతదవోచ – ‘‘చిరస్సం ఖో త్వం, ఉపాసక, ఇమం పరియాయమకాసి యదిదం ఇధాగమనాయా’’తి.

‘‘చిరపటికాహం, భన్తే, భగవన్తం దస్సనాయ ఉపసఙ్కమితుకామో, అపి చాహం కేహిచి కేహిచి కిచ్చకరణీయేహి బ్యావటో. ఏవాహం నాసక్ఖిం భగవన్తం దస్సనాయ ఉపసఙ్కమితు’’న్తి.

అథ ఖో భగవా ఏతమత్థం విదిత్వా తాయం వేలాయం ఇమం ఉదానం ఉదానేసి –

‘‘సుఖం వత తస్స న హోతి కిఞ్చి,

సఙ్ఖాతధమ్మస్స బహుస్సుతస్స;

సకిఞ్చనం పస్స విహఞ్ఞమానం,

జనో జనస్మిం పటిబన్ధరూపో’’తి. పఞ్చమం;