౧౧. తింసమత్తాథేరీగాథా

౧౧౭. ‘‘‘ముసలాని గహేత్వాన, ధఞ్ఞం కోట్టేన్తి మాణవా [మానవా (సీ.)];

పుత్తదారాని పోసేన్తా, ధనం విన్దన్తి మాణవా.

౧౧౮. ‘‘‘కరోథ బుద్ధసాసనం, యం కత్వా నానుతప్పతి;

ఖిప్పం పాదాని ధోవిత్వా, ఏకమన్తే నిసీదథ;

చేతోసమథమనుయుత్తా, కరోథ బుద్ధసాసనం’.

౧౧౯. ‘‘తస్సా తా [తం (సీ.)] వచనం సుత్వా, పటాచారాయ సాసనం;

పాదే పక్ఖాలయిత్వాన, ఏకమన్తం ఉపావిసుం;

చేతోసమథమనుయుత్తా, అకంసు బుద్ధసాసనం.

౧౨౦. ‘‘రత్తియా పురిమే యామే, పుబ్బజాతిమనుస్సరుం;

రత్తియా మజ్ఝిమే యామే, దిబ్బచక్ఖుం విసోధయుం;

రత్తియా పచ్ఛిమే యామే, తమోఖన్ధం పదాలయుం.

౧౨౧. ‘‘ఉట్ఠాయ పాదే వన్దింసు, ‘కతా తే అనుసాసనీ;

ఇన్దంవ దేవా తిదసా, సఙ్గామే అపరాజితం;

పురక్ఖత్వా విహస్సామ [విహరామ (సీ.), విహరిస్సామ (స్యా.)], తేవిజ్జామ్హ అనాసవా’’’తి.

ఇత్థం సుదం తింసమత్తా థేరీ భిక్ఖునియో పటాచారాయ సన్తికే అఞ్ఞం బ్యాకరింసూతి.