౧౬. సారిపుత్తసుత్తం

౯౬౧. ‘‘న మే దిట్ఠో ఇతో పుబ్బే, (ఇచ్చాయస్మా సారిపుత్తో)

న సుతో ఉద కస్సచి;

ఏవం వగ్గువదో సత్థా,

తుసితా గణిమాగతో.

౯౬౨. ‘‘సదేవకస్స లోకస్స, యథా దిస్సతి చక్ఖుమా;

సబ్బం తమం వినోదేత్వా, ఏకోవ రతిమజ్ఝగా.

౯౬౩. ‘‘తం బుద్ధం అసితం తాదిం, అకుహం గణిమాగతం;

బహూనమిధ బద్ధానం, అత్థి పఞ్హేన ఆగమం.

౯౬౪. ‘‘భిక్ఖునో విజిగుచ్ఛతో, భజతో రిత్తమాసనం;

రుక్ఖమూలం సుసానం వా, పబ్బతానం గుహాసు వా.

౯౬౫. ‘‘ఉచ్చావచేసు సయనేసు, కీవన్తో తత్థ భేరవా;

యేహి భిక్ఖు న వేధేయ్య, నిగ్ఘోసే సయనాసనే.

౯౬౬. ‘‘కతీ పరిస్సయా లోకే, గచ్ఛతో అగతం దిసం;

యే భిక్ఖు అభిసమ్భవే, పన్తమ్హి సయనాసనే.

౯౬౭. ‘‘క్యాస్స బ్యప్పథయో అస్సు, క్యాస్సస్సు ఇధ గోచరా;

కాని సీలబ్బతానాస్సు, పహితత్తస్స భిక్ఖునో.

౯౬౮. ‘‘కం సో సిక్ఖం సమాదాయ, ఏకోది నిపకో సతో;

కమ్మారో రజతస్సేవ, నిద్ధమే మలమత్తనో’’.

౯౬౯. ‘‘విజిగుచ్ఛమానస్స యదిదం ఫాసు, (సారిపుత్తాతి భగవా)

రిత్తాసనం సయనం సేవతో చే;

సమ్బోధికామస్స యథానుధమ్మం,

తం తే పవక్ఖామి యథా పజానం.

౯౭౦. ‘‘పఞ్చన్నం ధీరో భయానం న భాయే, భిక్ఖు సతో సపరియన్తచారీ;

డంసాధిపాతానం సరీసపానం, మనుస్సఫస్సానం చతుప్పదానం.

౯౭౧. ‘‘పరధమ్మికానమ్పి న సన్తసేయ్య, దిస్వాపి తేసం బహుభేరవాని;

అథాపరాని అభిసమ్భవేయ్య, పరిస్సయాని కుసలానుఏసీ.

౯౭౨. ‘‘ఆతఙ్కఫస్సేన ఖుదాయ ఫుట్ఠో, సీతం అతుణ్హం [అచ్చుణ్హం (సీ. స్యా.)] అధివాసయేయ్య;

సో తేహి ఫుట్ఠో బహుధా అనోకో, వీరియం పరక్కమ్మదళ్హం కరేయ్య.

౯౭౩. ‘‘థేయ్యం న కారే [న కరేయ్య (సీ. స్యా. క.)] న ముసా భణేయ్య, మేత్తాయ ఫస్సే తసథావరాని;

యదావిలత్తం మనసో విజఞ్ఞా, కణ్హస్స పక్ఖోతి వినోదయేయ్య.

౯౭౪. ‘‘కోధాతిమానస్స వసం న గచ్ఛే, మూలమ్పి తేసం పలిఖఞ్ఞ తిట్ఠే;

అథప్పియం వా పన అప్పియం వా, అద్ధా భవన్తో అభిసమ్భవేయ్య.

౯౭౫. ‘‘పఞ్ఞం పురక్ఖత్వా కల్యాణపీతి, విక్ఖమ్భయే తాని పరిస్సయాని;

అరతిం సహేథ సయనమ్హి పన్తే, చతురో సహేథ పరిదేవధమ్మే.

౯౭౬. ‘‘కింసూ అసిస్సామి కువం వా [కుధ వా (క.), కుథ వా (నిద్దేస)] అసిస్సం, దుక్ఖం వత సేత్థ క్వజ్జ సేస్సం;

ఏతే వితక్కే పరిదేవనేయ్యే, వినయేథ సేఖో అనికేతచారీ.

౯౭౭. ‘‘అన్నఞ్చ లద్ధా వసనఞ్చ కాలే, మత్తం సో జఞ్ఞా ఇధ తోసనత్థం;

సో తేసు గుత్తో యతచారి గామే, రుసితోపి వాచం ఫరుసం న వజ్జా.

౯౭౮. ‘‘ఓక్ఖిత్తచక్ఖు న చ పాదలోలో, ఝానానుయుత్తో బహుజాగరస్స;

ఉపేక్ఖమారబ్భ సమాహితత్తో, తక్కాసయం కుక్కుచ్చియూపఛిన్దే.

౯౭౯. ‘‘చుదితో వచీభి సతిమాభినన్దే, సబ్రహ్మచారీసు ఖిలం పభిన్దే;

వాచం పముఞ్చే కుసలం నాతివేలం, జనవాదధమ్మాయ న చేతయేయ్య.

౯౮౦. ‘‘అథాపరం పఞ్చ రజాని లోకే, యేసం సతీమా వినయాయ సిక్ఖే;

రూపేసు సద్దేసు అథో రసేసు, గన్ధేసు ఫస్సేసు సహేథ రాగం.

౯౮౧. ‘‘ఏతేసు ధమ్మేసు వినేయ్య ఛన్దం, భిక్ఖు సతిమా సువిముత్తచిత్తో;

కాలేన సో సమ్మా ధమ్మం పరివీమంసమానో,

ఏకోదిభూతో విహనే తమం సో’’తి.

సారిపుత్తసుత్తం సోళసమం నిట్ఠితం.

అట్ఠకవగ్గో చతుత్థో