౭. మిగలుద్దకపేతవత్థు

౪౭౮. ‘‘నరనారిపురక్ఖతో యువా, రజనీయేహి కామగుణేహి [కామేహి (క.)] సోభసి;

దివసం అనుభోసి కారణం, కిమకాసి పురిమాయ జాతియా’’తి.

౪౭౯. ‘‘అహం రాజగహే రమ్మే, రమణీయే గిరిబ్బజే;

మిగలుద్దో పురే ఆసిం, లోహితపాణి దారుణో.

౪౮౦. ‘‘అవిరోధకరేసు పాణిసు, పుథుసత్తేసు పదుట్ఠమానసో;

విచరిం అతిదారుణో సదా [తదా (సీ.)], పరహింసాయ రతో అసఞ్ఞతో.

౪౮౧. ‘‘తస్స మే సహాయో సుహదయో [సుహదో (సీ.)], సద్ధో ఆసి ఉపాసకో;

సోపి [సో హి (స్యా.)] మం అనుకమ్పన్తో, నివారేసి పునప్పునం.

౪౮౨. ‘‘‘మాకాసి పాపకం కమ్మం, మా తాత దుగ్గతిం అగా;

సచే ఇచ్ఛసి పేచ్చ సుఖం, విరమ పాణవధా అసంయమా’.

౪౮౩. ‘‘తస్సాహం వచనం సుత్వా, సుఖకామస్స హితానుకమ్పినో;

నాకాసిం సకలానుసాసనిం, చిరపాపాభిరతో అబుద్ధిమా.

౪౮౪. ‘‘సో మం పున భూరిసుమేధసో, అనుకమ్పాయ సంయమే నివేసయి;

‘సచే దివా హనసి పాణినో, అథ తే రత్తిం భవతు సంయమో’.

౪౮౫. ‘‘స్వాహం దివా హనిత్వా పాణినో, విరతో రత్తిమహోసి సఞ్ఞతో;

రత్తాహం పరిచారేమి, దివా ఖజ్జామి దుగ్గతో.

౪౮౬. ‘‘తస్స కమ్మస్స కుసలస్స, అనుభోమి రత్తిం అమానుసిం;

దివా పటిహతావ [పటిహతా చ (క.)] కుక్కురా, ఉపధావన్తి సమన్తా ఖాదితుం.

౪౮౭. ‘‘యే చ తే సతతానుయోగినో, ధువం పయుత్తా సుగతస్స సాసనే;

మఞ్ఞామి తే అమతమేవ కేవలం, అధిగచ్ఛన్తి పదం అసఙ్ఖత’’న్తి.

మిగలుద్దకపేతవత్థు సత్తమం.