నమో తస్స భగవతో అరహతో సమ్మాసమ్బుద్ధస్స
ఖుద్దకనికాయే
పేతవత్థుపాళి
౧. ఉరగవగ్గో
౧. ఖేత్తూపమపేతవత్థు
౧. ‘‘ఖేత్తూపమా అరహన్తో, దాయకా కస్సకూపమా;
బీజూపమం దేయ్యధమ్మం, ఏత్తో నిబ్బత్తతే ఫలం.
౨. ‘‘ఏతం బీజం కసి ఖేత్తం, పేతానం దాయకస్స చ;
తం పేతా పరిభుఞ్జన్తి, దాతా పుఞ్ఞేన వడ్ఢతి.
౩. ‘‘ఇధేవ కుసలం కత్వా, పేతే చ పటిపూజియ;
సగ్గఞ్చ కమతి [గమతి (క.)] ట్ఠానం, కమ్మం కత్వాన భద్దక’’న్తి.
ఖేత్తూపమపేతవత్థు పఠమం.
౨. సూకరముఖపేతవత్థు
౪. ‘‘కాయో తే సబ్బసోవణ్ణో, సబ్బా ఓభాసతే దిసా;
ముఖం తే సూకరస్సేవ, కిం కమ్మమకరీ పురే’’ [మకరా పురే (క.)].
౫. ‘‘కాయేన సఞ్ఞతో ఆసిం, వాచాయాసిమసఞ్ఞతో;
తేన మేతాదిసో వణ్ణో, యథా పస్ససి నారద.
౬. ‘‘తం త్యాహం [తాహం (క.)] నారద బ్రూమి, సామం దిట్ఠమిదం తయా;
మాకాసి ముఖసా పాపం, మా ఖో సూకరముఖో అహూ’’తి.
సూకరముఖపేతవత్థు దుతియం.
౩. పూతిముఖపేతవత్థు
౭. ‘‘దిబ్బం సుభం ధారేసి వణ్ణధాతుం, వేహాయసం తిట్ఠసి అన్తలిక్ఖే;
ముఖఞ్చ తే కిమయో పూతిగన్ధం, ఖాదన్తి కిం కమ్మమకాసి పుబ్బే’’.
౮. ‘‘సమణో అహం పాపోతిదుట్ఠవాచో [పాపో దుట్ఠవాచో (సీ.), పాపో దుక్ఖవాచో (స్యా. పీ.)], తపస్సిరూపో ముఖసా అసఞ్ఞతో;
లద్ధా చ మే తపసా వణ్ణధాతు, ముఖఞ్చ మే పేసుణియేన పూతి.
౯. ‘‘తయిదం తయా నారద సామం దిట్ఠం,
అనుకమ్పకా యే కుసలా వదేయ్యుం;
‘మా పేసుణం మా చ ముసా అభాణి,
యక్ఖో తువం హోహిసి కామకామీ’’’తి.
పూతిముఖపేతవత్థు తతియం.
౪. పిట్ఠధీతలికపేతవత్థు
౧౦. ‘‘యం కిఞ్చారమ్మణం కత్వా, దజ్జా దానం అమచ్ఛరీ;
పుబ్బపేతే చ ఆరబ్భ, అథ వా వత్థుదేవతా.
౧౧. ‘‘చత్తారో చ మహారాజే, లోకపాలే యసస్సినే [యసస్సినో (సీ. స్యా.)];
కువేరం ధతరట్ఠఞ్చ, విరూపక్ఖం విరూళ్హకం;
తే చేవ పూజితా హోన్తి, దాయకా చ అనిప్ఫలా.
౧౨. ‘‘న హి రుణ్ణం వా సోకో వా, యా చఞ్ఞా పరిదేవనా;
న తం పేతస్స అత్థాయ, ఏవం తిట్ఠన్తి ఞాతయో.
౧౩. ‘‘అయఞ్చ ఖో దక్ఖిణా దిన్నా, సఙ్ఘమ్హి సుప్పతిట్ఠితా;
దీఘరత్తం హితాయస్స, ఠానసో ఉపకప్పతీ’’తి.
పిట్ఠధీతలికపేతవత్థు చతుత్థం.
౫. తిరోకుట్టపేతవత్థు
౧౪. [ఖు. పా. ౭.౧ ఖుద్దకపాఠే] ‘‘తిరోకుట్టేసు [తిరోకుడ్డేసు (సీ. స్యా. పీ.)] తిట్ఠన్తి, సన్ధిసిఙ్ఘాటకేసు చ;
ద్వారబాహాసు తిట్ఠన్తి, ఆగన్త్వాన సకం ఘరం.
౧౫. ‘‘పహూతే అన్నపానమ్హి, ఖజ్జభోజ్జే ఉపట్ఠితే;
న తేసం కోచి సరతి, సత్తానం కమ్మపచ్చయా.
౧౬. ‘‘ఏవం దదన్తి ఞాతీనం, యే హోన్తి అనుకమ్పకా;
సుచిం పణీతం కాలేన, కప్పియం పానభోజనం;
‘ఇదం వో ఞాతీనం హోతు, సుఖితా హోన్తు ఞాతయో’.
౧౭. ‘‘తే చ తత్థ సమాగన్త్వా, ఞాతిపేతా సమాగతా;
పహూతే అన్నపానమ్హి, సక్కచ్చం అనుమోదరే.
౧౮. ‘‘‘చిరం జీవన్తు నో ఞాతీ, యేసం హేతు లభామసే;
అమ్హాకఞ్చ కతా పూజా, దాయకా చ అనిప్ఫలా’.
౧౯. ‘‘‘న హి తత్థ కసి అత్థి, గోరక్ఖేత్థ న విజ్జతి;
వణిజ్జా తాదిసీ నత్థి, హిరఞ్ఞేన కయాకయం [కయోక్కయం (సీ. క.) కయోకయం (ఖు. పా. ౭.౬)];
ఇతో దిన్నేన యాపేన్తి, పేతా కాలగతా [కాలకతా (సీ. స్యా. పీ.)] తహిం’.
౨౦. ‘‘‘ఉన్నమే ఉదకం వుట్ఠం, యథా నిన్నం పవత్తతి;
ఏవమేవ ఇతో దిన్నం, పేతానం ఉపకప్పతి’.
౨౧. ‘‘‘యథా వారివహా పూరా, పరిపూరేన్తి సాగరం;
ఏవమేవ ఇతో దిన్నం, పేతానం ఉపకప్పతి’.
౨౨. ‘‘‘అదాసి మే అకాసి మే, ఞాతి మిత్తా [ఞాతి మిత్తో (?)] సఖా చ మే;
పేతానం దక్ఖిణం దజ్జా, పుబ్బే కతమనుస్సరం’.
౨౩. ‘‘‘న హి రుణ్ణం వా సోకో వా, యా చఞ్ఞా పరిదేవనా;
న తం పేతానమత్థాయ, ఏవం తిట్ఠన్తి ఞాతయో’.
౨౪. ‘‘‘అయఞ్చ ఖో దక్ఖిణా దిన్నా, సఙ్ఘమ్హి సుప్పతిట్ఠితా;
దీఘరత్తం హితాయస్స, ఠానసో ఉపకప్పతి’.
౨౫. ‘‘సో ఞాతిధమ్మో చ అయం నిదస్సితో, పేతాన పూజా చ కతా ఉళారా;
బలఞ్చ భిక్ఖూనమనుప్పదిన్నం, తుమ్హేహి పుఞ్ఞం పసుతం అనప్పక’’న్తి.
తిరోకుట్టపేతవత్థు పఞ్చమం.
౬. పఞ్చపుత్తఖాదపేతివత్థు
౨౬. ‘‘నగ్గా దుబ్బణ్ణరూపాసి, దుగ్గన్ధా పూతి వాయసి;
మక్ఖికాహి పరికిణ్ణా [మక్ఖికాపరికిణ్ణా చ (సీ.)], కా ను త్వం ఇధ తిట్ఠసీ’’తి.
౨౭. ‘‘అహం భదన్తే [భద్దన్తే (క.)] పేతీమ్హి, దుగ్గతా యమలోకికా;
పాపకమ్మం కరిత్వాన, పేతలోకం ఇతో గతా.
౨౮. ‘‘కాలేన పఞ్చ పుత్తాని, సాయం పఞ్చ పునాపరే;
విజాయిత్వాన ఖాదామి, తేపి నా హోన్తి మే అలం.
౨౯. ‘‘పరిడయ్హతి ధూమాయతి, ఖుదాయ [ఖుద్దాయ (క.)] హదయం మమ;
పానీయం న లభే పాతుం, పస్స మం బ్యసనం గత’’న్తి.
౩౦. ‘‘కిం ను కాయేన వాచాయ, మనసా దుక్కటం కతం;
కిస్స కమ్మవిపాకేన, పుత్తమంసాని ఖాదసీ’’తి.
౩౧. ‘‘సపతీ [సపత్తీ (సీ.)] మే గబ్భినీ ఆసి, తస్సా పాపం అచేతయిం;
సాహం పదుట్ఠమనసా, అకరిం గబ్భపాతనం.
౩౨. ‘‘తస్సా ద్వేమాసికో గబ్భో, లోహితఞ్ఞేవ పగ్ఘరి;
తదస్సా మాతా కుపితా, మయ్హం ఞాతీ సమానయి;
సపథఞ్చ మం కారేసి, పరిభాసాపయీ చ మం.
౩౩. ‘‘సాహం ఘోరఞ్చ సపథం, ముసావాదం అభాసిసం;
పుత్తమంసాని ఖాదామి, సచే తం పకతం మయా.
౩౪. ‘‘తస్స కమ్మస్స విపాకేన [విపాకం (స్యా. క.)], ముసావాదస్స చూభయం;
పుత్తమంసాని ఖాదామి, పుబ్బలోహితమక్ఖితా’’తి.
పఞ్చపుత్తఖాదపేతివత్థు [పఞ్చపుత్తఖాదపేతవత్థు (సీ. స్యా. పీ.) ఏవముపరిపి] ఛట్ఠం.
౭. సత్తపుత్తఖాదపేతివత్థు
౩౫. ‘‘నగ్గా దుబ్బణ్ణరూపాసి, దుగ్గన్ధా పూతి వాయసి;
మక్ఖికాహి పరికిణ్ణా, కా ను త్వం ఇధ తిట్ఠసీ’’తి.
౩౬. ‘‘అహం భదన్తే పేతీమ్హి, దుగ్గతా యమలోకికా;
పాపకమ్మం కరిత్వాన, పేతలోకం ఇతో గతా.
౩౭. ‘‘కాలేన సత్త పుత్తాని, సాయం సత్త పునాపరే;
విజాయిత్వాన ఖాదామి, తేపి నా హోన్తి మే అలం.
౩౮. ‘‘పరిడయ్హతి ధూమాయతి, ఖుదాయ హదయం మమ;
నిబ్బుతిం నాధిగచ్ఛామి, అగ్గిదడ్ఢావ ఆతపే’’తి.
౩౯. ‘‘కిం ను కాయేన వాచాయ, మనసా దుక్కటం కతం;
కిస్స కమ్మవిపాకేన, పుత్తమంసాని ఖాదసీ’’తి.
౪౦. ‘‘అహూ మయ్హం దువే పుత్తా, ఉభో సమ్పత్తయోబ్బనా;
సాహం పుత్తబలూపేతా, సామికం అతిమఞ్ఞిసం.
౪౧. ‘‘తతో మే సామికో కుద్ధో, సపత్తిం మయ్హమానయి;
సా చ గబ్భం అలభిత్థ, తస్సా పాపం అచేతయిం.
౪౨. ‘‘సాహం పదుట్ఠమనసా, అకరిం గబ్భపాతనం;
తస్సా తేమాసికో గబ్భో, పుబ్బలోహితకో [పుబ్బలోహితకో (క.)] పతి.
౪౩. ‘‘తదస్సా మాతా కుపితా, మయ్హం ఞాతీ సమానయి;
సపథఞ్చ మం కారేసి, పరిభాసాపయీ చ మం.
౪౪. ‘‘సాహం ఘోరఞ్చ సపథం, ముసావాదం అభాసిసం;
‘పుత్తమంసాని ఖాదామి, సచే తం పకతం మయా’.
౪౫. ‘‘తస్స కమ్మస్స విపాకేన, ముసావాదస్స చూభయం;
పుత్తమంసాని ఖాదామి, పుబ్బలోహితమక్ఖితా’’తి.
సత్తపుత్తఖాదపేతివత్థు సత్తమం.
౮. గోణపేతవత్థు
౪౬. ‘‘కిం ను ఉమ్మత్తరూపోవ, లాయిత్వా హరితం తిణం;
ఖాద ఖాదాతి లపసి, గతసత్తం జరగ్గవం.
౪౭. ‘‘న హి అన్నేన పానేన, మతో గోణో సముట్ఠహే;
త్వంసి బాలో చ [బాలోవ (క.)] దుమ్మేధో, యథా తఞ్ఞోవ దుమ్మతీ’’తి.
౪౮. ‘‘ఇమే పాదా ఇదం సీసం, అయం కాయో సవాలధి;
నేత్తా తథేవ తిట్ఠన్తి, అయం గోణో సముట్ఠహే.
౪౯. ‘‘నాయ్యకస్స హత్థపాదా, కాయో సీసఞ్చ దిస్సతి;
రుదం మత్తికథూపస్మిం, నను త్వఞ్ఞేవ దుమ్మతీ’’తి.
౫౦. ‘‘ఆదిత్తం వత మం సన్తం, ఘతసిత్తంవ పావకం;
వారినా వియ ఓసిఞ్చం, సబ్బం నిబ్బాపయే దరం.
౫౧. ‘‘అబ్బహీ [అబ్బూళ్హం (బహూసు)] వత మే సల్లం, సోకం హదయనిస్సితం;
యో మే సోకపరేతస్స, పితుసోకం అపానుది.
౫౨. ‘‘స్వాహం అబ్బూళ్హసల్లోస్మి, సీతిభూతోస్మి నిబ్బుతో;
న సోచామి న రోదామి, తవ సుత్వాన మాణవ’.
౫౩. ఏవం కరోన్తి సప్పఞ్ఞా, యే హోన్తి అనుకమ్పకా;
వినివత్తయన్తి సోకమ్హా, సుజాతో పితరం యథాతి.
గోణపేతవత్థు అట్ఠమం.
౯. మహాపేసకారపేతివత్థు
౫౪. ‘‘గూథఞ్చ ముత్తం రుహిరఞ్చ పుబ్బం, పరిభుఞ్జతి కిస్స అయం విపాకో;
అయం ను కిం కమ్మమకాసి నారీ, యా సబ్బదా లోహితపుబ్బభక్ఖా.
౫౫. ‘‘నవాని వత్థాని సుభాని చేవ, ముదూని సుద్ధాని చ లోమసాని;
దిన్నాని మిస్సా కితకా [కిటకా (క.)] భవన్తి, అయం ను కిం కమ్మమకాసి నారీ’’తి.
౫౬. ‘‘భరియా మమేసా అహూ భదన్తే, అదాయికా మచ్ఛరినీ కదరియా;
సా మం దదన్తం సమణబ్రాహ్మణానం, అక్కోసతి చ పరిభాసతి చ.
౫౭. ‘‘‘గూథఞ్చ ముత్తం రుహిరఞ్చ పుబ్బం, పరిభుఞ్జ త్వం అసుచిం సబ్బకాలం;
ఏతం తే పరలోకస్మిం హోతు, వత్థా చ తే కిటకసమా భవన్తు’;
ఏతాదిసం దుచ్చరితం చరిత్వా, ఇధాగతా చిరరత్తాయ ఖాదతీ’’తి.
మహాపేసకారపేతివత్థు నవమం.
౧౦. ఖల్లాటియపేతివత్థు
౫౮. ‘‘కా ను అన్తోవిమానస్మిం, తిట్ఠన్తీ నూపనిక్ఖమి;
ఉపనిక్ఖమస్సు భద్దే, పస్సామ తం బహిట్ఠిత’’న్తి.
౫౯. ‘‘అట్టీయామి హరాయామి, నగ్గా నిక్ఖమితుం బహి;
కేసేహమ్హి పటిచ్ఛన్నా, పుఞ్ఞం మే అప్పకం కత’’న్తి.
౬౦. ‘‘హన్దుత్తరీయం దదామి తే, ఇదం దుస్సం నివాసయ;
ఇదం దుస్సం నివాసేత్వా, ఏహి నిక్ఖమ సోభనే;