౮. చూళసేట్ఠిపేతవత్థు

౨౪౬. ‘‘నగ్గో కిసో పబ్బజితోసి భన్తే, రత్తిం కుహిం గచ్ఛసి కిస్స హేతు;

ఆచిక్ఖ మే తం అపి సక్కుణేము, సబ్బేన విత్తం పటిపాదయే తువ’’న్తి.

౨౪౭. ‘‘బారాణసీ నగరం దూరఘుట్ఠం, తత్థాహం గహపతి అడ్ఢకో అహు దీనో;

అదాతా గేధితమనో ఆమిసస్మిం, దుస్సీల్యేన యమవిసయమ్హి పత్తో.

౨౪౮. ‘‘సో సూచికాయ కిలమితో తేహి,

తేనేవ ఞాతీసు యామి ఆమిసకిఞ్చిక్ఖహేతు;

అదానసీలా న చ సద్దహన్తి,

దానఫలం హోతి పరమ్హి లోకే.

౨౪౯. ‘‘ధీతా చ మయ్హం లపతే అభిక్ఖణం, ‘దస్సామి దానం పితూనం పితామహానం’;

తముపక్ఖటం పరివిసయన్తి బ్రాహ్మణా [బ్రాహ్మణే (సీ.)], ‘యామి అహం అన్ధకవిన్దం భోత్తు’’’న్తి.

౨౫౦. తమవోచ రాజా ‘‘అనుభవియాన తమ్పి,

ఏయ్యాసి ఖిప్పం అహమపి కస్సం పూజం;

ఆచిక్ఖ మే తం యది అత్థి హేతు,

సద్ధాయితం హేతువచో సుణోమా’’తి.

౨౫౧. ‘తథా’తి వత్వా అగమాసి తత్థ, భుఞ్జింసు భత్తం న చ దక్ఖిణారహా;

పచ్చాగమి రాజగహం పునాపరం, పాతురహోసి పురతో జనాధిపస్స.

౨౫౨. దిస్వాన పేతం పునదేవ ఆగతం, రాజా అవోచ ‘‘అహమపి కిం దదామి;

ఆచిక్ఖ మే తం యది అత్థి హేతు, యేన తువం చిరతరం పీణితో సియా’’తి.

౨౫౩. ‘‘బుద్ధఞ్చ సఙ్ఘం పరివిసియాన రాజ, అన్నేన పానేన చ చీవరేన;

తం దక్ఖిణం ఆదిస మే హితాయ, ఏవం అహం చిరతరం పీణితో సియా’’తి.

౨౫౪. తతో చ రాజా నిపతిత్వా తావదే [తావదేవ (స్యా.), తదేవ (క.)], దానం సహత్థా అతులం దదిత్వా [అతులఞ్చ దత్వా (స్యా. క.)] సఙ్ఘే;

ఆరోచేసి పకతం [ఆరోచయీ పకతిం (సీ. స్యా.)] తథాగతస్స, తస్స చ పేతస్స దక్ఖిణం ఆదిసిత్థ.

౨౫౫. సో పూజితో అతివియ సోభమానో, పాతురహోసి పురతో జనాధిపస్స;

‘‘యక్ఖోహమస్మి పరమిద్ధిపత్తో, న మయ్హమత్థి సమా సదిసా [మయ్హమిద్ధిసమసదిసా (సీ. స్యా.)] మానుసా.

౨౫౬. ‘‘పస్సానుభావం అపరిమితం మమయిదం, తయానుదిట్ఠం అతులం దత్వా సఙ్ఘే;

సన్తప్పితో సతతం సదా బహూహి, యామి అహం సుఖితో మనుస్సదేవా’’తి.

చూళసేట్ఠిపేతవత్థు అట్ఠమం నిట్ఠితం.

భాణవారం పఠమం నిట్ఠితం.