౫. మట్ఠకుణ్డలీపేతవత్థు

౧౮౬. [వి. వ. ౧౨౦౭] ‘‘అలఙ్కతో మట్ఠకుణ్డలీ, మాలధారీ హరిచన్దనుస్సదో;

బాహా పగ్గయ్హ కన్దసి, వనమజ్ఝే కిం దుక్ఖితో తువ’’న్తి.

౧౮౭. ‘‘సోవణ్ణమయో పభస్సరో, ఉప్పన్నో రథపఞ్జరో మమ;

తస్స చక్కయుగం న విన్దామి, తేన దుక్ఖేన జహామి జీవిత’’న్తి.

౧౮౮. ‘‘సోవణ్ణమయం మణిమయం, లోహితకమయం [లోహితఙ్గమయం (స్యా.), లోహితఙ్కమయం (సీ.), లోహమయం (కత్థచి)] అథ రూపియమయం;

ఆచిక్ఖ మే భద్దమాణవ, చక్కయుగం పటిపాదయామి తే’’తి.

౧౮౯. సో మాణవో తస్స పావది, ‘‘చన్దసూరియా ఉభయేత్థ దిస్సరే;

సోవణ్ణమయో రథో మమ, తేన చక్కయుగేన సోభతీ’’తి.

౧౯౦. ‘‘బాలో ఖో త్వం అసి మాణవ, యో త్వం పత్థయసే అపత్థియం;

మఞ్ఞామి తువం మరిస్ససి, న హి త్వం లచ్ఛసి చన్దసూరియే’’తి.

౧౯౧. ‘‘గమనాగమనమ్పి దిస్సతి, వణ్ణధాతు ఉభయత్థ వీథియా;

పేతో కాలకతో న దిస్సతి, కో నిధ కన్దతం బాల్యతరో’’తి.

౧౯౨. ‘‘సచ్చం ఖో వదేసి మాణవ, అహమేవ కన్దతం బాల్యతరో;

చన్దం వియ దారకో రుదం, పేతం కాలకతాభిపత్థయి’’న్తి.

౧౯౩. ‘‘ఆదిత్తం వత మం సన్తం, ఘతసిత్తంవ పావకం;

వారినా వియ ఓసిఞ్చం, సబ్బం నిబ్బాపయే దరం.

౧౯౪. ‘‘అబ్బహీ [అబ్బూళ్హం (స్యా. క.)] వత మే సల్లం, సోకం హదయనిస్సితం;

యో మే సోకపరేతస్స, పుత్తసోకం అపానుది.

౧౯౫. ‘‘స్వాహం అబ్బూళ్హసల్లోస్మి, సీతిభూతోస్మి నిబ్బుతో;

న సోచామి న రోదామి, తవ సుత్వాన మాణవా’’తి.

౧౯౬. ‘‘దేవతా నుసి గన్ధబ్బో, అదు సక్కో పురిన్దదో;

కో వా త్వం కస్స వా పుత్తో, కథం జానేము తం మయ’’న్తి.

౧౯౭. ‘‘యఞ్చ కన్దసి యఞ్చ రోదసి, పుత్తం ఆళాహనే సయం దహిత్వా;

స్వాహం కుసలం కరిత్వా కమ్మం, తిదసానం సహబ్యతం గతో’’తి.

౧౯౮. ‘‘అప్పం వా బహుం వా నాద్దసామ, దానం దదన్తస్స సకే అగారే;

ఉపోసథకమ్మం వా తాదిసం, కేన కమ్మేన గతోసి దేవలోక’’న్తి.

౧౯౯. ‘‘ఆబాధికోహం దుక్ఖితో గిలానో, ఆతురరూపోమ్హి సకే నివేసనే;

బుద్ధం విగతరజం వితిణ్ణకఙ్ఖం, అద్దక్ఖిం సుగతం అనోమపఞ్ఞం.

౨౦౦. ‘‘స్వాహం ముదితమనో పసన్నచిత్తో, అఞ్జలిం అకరిం తథాగతస్స;

తాహం కుసలం కరిత్వాన కమ్మం, తిదసానం సహబ్యతం గతో’’తి.

౨౦౧. ‘‘అచ్ఛరియం వత అబ్భుతం వత, అఞ్జలికమ్మస్స అయమీదిసో విపాకో;

అహమ్పి ముదితమనో పసన్నచిత్తో, అజ్జేవ బుద్ధం సరణం వజామీ’’తి.

౨౦౨. ‘‘అజ్జేవ బుద్ధం సరణం వజాహి, ధమ్మఞ్చ సఙ్ఘఞ్చ పసన్నచిత్తో;

తథేవ సిక్ఖాయ పదాని పఞ్చ, అఖణ్డఫుల్లాని సమాదియస్సు.

౨౦౩. ‘‘పాణాతిపాతా విరమస్సు ఖిప్పం, లోకే అదిన్నం పరివజ్జయస్సు;

అమజ్జపో మా చ ముసా భణాహి, సకేన దారేన చ హోహి తుట్ఠో’’తి.

౨౦౪. ‘‘అత్థకామోసి మే యక్ఖ, హితకామోసి దేవతే;

కరోమి తుయ్హం వచనం, త్వంసి ఆచరియో మమాతి.

౨౦౫. ‘‘ఉపేమి సరణం బుద్ధం, ధమ్మఞ్చాపి అనుత్తరం;

సఙ్ఘఞ్చ నరదేవస్స, గచ్ఛామి సరణం అహం.

౨౦౬. ‘‘పాణాతిపాతా విరమామి ఖిప్పం, లోకే అదిన్నం పరివజ్జయామి;

అమజ్జపో నో చ ముసా భణామి; సకేన దారేన చ హోమి తుట్ఠో’’తి.

మట్ఠకుణ్డలీపేతవత్థు పఞ్చమం.