౭. సత్తపుత్తఖాదపేతివత్థు

౩౫. ‘‘నగ్గా దుబ్బణ్ణరూపాసి, దుగ్గన్ధా పూతి వాయసి;

మక్ఖికాహి పరికిణ్ణా, కా ను త్వం ఇధ తిట్ఠసీ’’తి.

౩౬. ‘‘అహం భదన్తే పేతీమ్హి, దుగ్గతా యమలోకికా;

పాపకమ్మం కరిత్వాన, పేతలోకం ఇతో గతా.

౩౭. ‘‘కాలేన సత్త పుత్తాని, సాయం సత్త పునాపరే;

విజాయిత్వాన ఖాదామి, తేపి నా హోన్తి మే అలం.

౩౮. ‘‘పరిడయ్హతి ధూమాయతి, ఖుదాయ హదయం మమ;

నిబ్బుతిం నాధిగచ్ఛామి, అగ్గిదడ్ఢావ ఆతపే’’తి.

౩౯. ‘‘కిం ను కాయేన వాచాయ, మనసా దుక్కటం కతం;

కిస్స కమ్మవిపాకేన, పుత్తమంసాని ఖాదసీ’’తి.

౪౦. ‘‘అహూ మయ్హం దువే పుత్తా, ఉభో సమ్పత్తయోబ్బనా;

సాహం పుత్తబలూపేతా, సామికం అతిమఞ్ఞిసం.

౪౧. ‘‘తతో మే సామికో కుద్ధో, సపత్తిం మయ్హమానయి;

సా చ గబ్భం అలభిత్థ, తస్సా పాపం అచేతయిం.

౪౨. ‘‘సాహం పదుట్ఠమనసా, అకరిం గబ్భపాతనం;

తస్సా తేమాసికో గబ్భో, పుబ్బలోహితకో [పుబ్బలోహితకో (క.)] పతి.

౪౩. ‘‘తదస్సా మాతా కుపితా, మయ్హం ఞాతీ సమానయి;

సపథఞ్చ మం కారేసి, పరిభాసాపయీ చ మం.

౪౪. ‘‘సాహం ఘోరఞ్చ సపథం, ముసావాదం అభాసిసం;

‘పుత్తమంసాని ఖాదామి, సచే తం పకతం మయా’.

౪౫. ‘‘తస్స కమ్మస్స విపాకేన, ముసావాదస్స చూభయం;

పుత్తమంసాని ఖాదామి, పుబ్బలోహితమక్ఖితా’’తి.

సత్తపుత్తఖాదపేతివత్థు సత్తమం.