౬. పఞ్చపుత్తఖాదపేతివత్థు

౨౬. ‘‘నగ్గా దుబ్బణ్ణరూపాసి, దుగ్గన్ధా పూతి వాయసి;

మక్ఖికాహి పరికిణ్ణా [మక్ఖికాపరికిణ్ణా చ (సీ.)], కా ను త్వం ఇధ తిట్ఠసీ’’తి.

౨౭. ‘‘అహం భదన్తే [భద్దన్తే (క.)] పేతీమ్హి, దుగ్గతా యమలోకికా;

పాపకమ్మం కరిత్వాన, పేతలోకం ఇతో గతా.

౨౮. ‘‘కాలేన పఞ్చ పుత్తాని, సాయం పఞ్చ పునాపరే;

విజాయిత్వాన ఖాదామి, తేపి నా హోన్తి మే అలం.

౨౯. ‘‘పరిడయ్హతి ధూమాయతి, ఖుదాయ [ఖుద్దాయ (క.)] హదయం మమ;

పానీయం న లభే పాతుం, పస్స మం బ్యసనం గత’’న్తి.

౩౦. ‘‘కిం ను కాయేన వాచాయ, మనసా దుక్కటం కతం;

కిస్స కమ్మవిపాకేన, పుత్తమంసాని ఖాదసీ’’తి.

౩౧. ‘‘సపతీ [సపత్తీ (సీ.)] మే గబ్భినీ ఆసి, తస్సా పాపం అచేతయిం;

సాహం పదుట్ఠమనసా, అకరిం గబ్భపాతనం.

౩౨. ‘‘తస్సా ద్వేమాసికో గబ్భో, లోహితఞ్ఞేవ పగ్ఘరి;

తదస్సా మాతా కుపితా, మయ్హం ఞాతీ సమానయి;

సపథఞ్చ మం కారేసి, పరిభాసాపయీ చ మం.

౩౩. ‘‘సాహం ఘోరఞ్చ సపథం, ముసావాదం అభాసిసం;

పుత్తమంసాని ఖాదామి, సచే తం పకతం మయా.

౩౪. ‘‘తస్స కమ్మస్స విపాకేన [విపాకం (స్యా. క.)], ముసావాదస్స చూభయం;

పుత్తమంసాని ఖాదామి, పుబ్బలోహితమక్ఖితా’’తి.

పఞ్చపుత్తఖాదపేతివత్థు [పఞ్చపుత్తఖాదపేతవత్థు (సీ. స్యా. పీ.) ఏవముపరిపి] ఛట్ఠం.