౧౧. నాగపేతవత్థు

౭౩. ‘‘పురతోవ [పురతో చ (స్యా.)] సేతేన పలేతి హత్థినా, మజ్ఝే పన అస్సతరీరథేన;

పచ్ఛా చ కఞ్ఞా సివికాయ నీయతి, ఓభాసయన్తీ దస సబ్బతో [సబ్బతో (క.)] దిసా.

౭౪. ‘‘తుమ్హే పన ముగ్గరహత్థపాణినో, రుదంముఖా ఛిన్నపభిన్నగత్తా;

మనుస్సభూతా కిమకత్థ పాపం, యేనఞ్ఞమఞ్ఞస్స పివాథ లోహిత’’న్తి.

౭౫. ‘‘పురతోవ యో గచ్ఛతి కుఞ్జరేన, సేతేన నాగేన చతుక్కమేన;

అమ్హాక పుత్తో అహు జేట్ఠకో సో [సోవ జేట్ఠో (క.)], దానాని దత్వాన సుఖీ పమోదతి.

౭౬. ‘‘యో సో మజ్ఝే అస్సతరీరథేన, చతుబ్భి యుత్తేన సువగ్గితేన;

అమ్హాక పుత్తో అహు మజ్ఝిమో సో, అమచ్ఛరీ దానవతీ విరోచతి.

౭౭. ‘‘యా సా చ పచ్ఛా సివికాయ నీయతి, నారీ సపఞ్ఞా మిగమన్దలోచనా;

అమ్హాక ధీతా అహు సా కనిట్ఠికా, భాగడ్ఢభాగేన సుఖీ పమోదతి.

౭౮. ‘‘ఏతే చ దానాని అదంసు పుబ్బే, పసన్నచిత్తా సమణబ్రాహ్మణానం;

మయం పన మచ్ఛరినో అహుమ్హ, పరిభాసకా సమణబ్రాహ్మణానం;

ఏతే చ దత్వా పరిచారయన్తి, మయఞ్చ సుస్సామ నళోవ ఛిన్నో’’తి [ఖిత్తోతి (సీ.)].

౭౯. ‘‘కిం తుమ్హాకం భోజనం కిం సయానం, కథఞ్చ యాపేథ సుపాపధమ్మినో;

పహూతభోగేసు అనప్పకేసు, సుఖం విరాధాయ [విరాగాయ (స్యా. క.)] దుక్ఖజ్జ పత్తా’’తి.

౮౦. ‘‘అఞ్ఞమఞ్ఞం వధిత్వాన, పివామ పుబ్బలోహితం;

బహుం పిత్వా న ధాతా హోమ, నచ్ఛాదిమ్హసే [నరుచ్చాదిమ్హసే (క.)] మయం.

౮౧. ‘‘ఇచ్చేవ మచ్చా పరిదేవయన్తి, అదాయకా పేచ్చ [మచ్ఛరినో (క.)] యమస్స ఠాయినో;

యే తే విదిచ్చ [విదిత్వా (సీ.)] అధిగమ్మ భోగే, న భుఞ్జరే నాపి కరోన్తి పుఞ్ఞం.

౮౨. ‘‘తే ఖుప్పిపాసూపగతా పరత్థ, పచ్ఛా [పేతా (సీ.)] చిరం ఝాయరే డయ్హమానా;

కమ్మాని కత్వాన దుఖుద్రాని, అనుభోన్తి దుక్ఖం కటుకప్ఫలాని.

౮౩. ‘‘ఇత్తరం హి ధనం ధఞ్ఞం, ఇత్తరం ఇధ జీవితం;

ఇత్తరం ఇత్తరతో ఞత్వా, దీపం కయిరాథ పణ్డితో.

౮౪. ‘‘యే తే ఏవం పజానన్తి, నరా ధమ్మస్స కోవిదా;

తే దానే నప్పమజ్జన్తి, సుత్వా అరహతం వచో’’తి.

నాగపేతవత్థు ఏకాదసమం.