౩. పేణాహికఙ్గపఞ్హో

౩. ‘‘భన్తే నాగసేన, ‘పేణాహికాయ ద్వే అఙ్గాని గహేతబ్బానీ’తి యం వదేసి, కతమాని తాని ద్వే అఙ్గాని గహేతబ్బానీ’’తి? ‘‘యథా, మహారాజ, పేణాహికా సకపతిమ్హి ఉసూయాయ ఛాపకే న పోసయతి, ఏవమేవ ఖో, మహారాజ, యోగినా యోగావచరేన సకమనే [సకమనో (క.)] కిలేసే ఉప్పన్నే ఉసూయాయితబ్బం, సతిపట్ఠానేన సమ్మాసంవరసుసిరే పక్ఖిపిత్వా మనోద్వారే కాయగతాసతి భావేతబ్బా. ఇదం, మహారాజ, పేణాహికాయ పఠమం అఙ్గం గహేతబ్బం.

‘‘పున చపరం, మహారాజ, పేణాహికా పవనే దివసం గోచరం చరిత్వా సాయం పక్ఖిగణం ఉపేతి అత్తనో గుత్తియా, ఏవమేవ ఖో, మహారాజ, యోగినా యోగావచరేన ఏకకేన పవివేకం సేవితబ్బం సంయోజనపరిముత్తియా, తత్ర రతిం అలభమానేన ఉపవాదభయపరిరక్ఖణాయ సఙ్ఘం ఓసరిత్వా సఙ్ఘరక్ఖితేన వసితబ్బం. ఇదం, మహారాజ, పేణాహికాయ దుతియం అఙ్గం గహేతబ్బం. భాసితమ్పేతం, మహారాజ, బ్రహ్మునా సహమ్పతినా భగవతో సన్తికే –

‘‘‘సేవేథ పన్తాని సేనాసనాని, చరేయ్య సంయోజనవిప్పమోక్ఖా;

సచే రతిం నాధిగచ్ఛేయ్య తత్థ, సఙ్ఘే వసే రక్ఖితత్తో సతీమా’’’తి.

పేణాహికఙ్గపఞ్హో తతియో.