౨. జీవికసుత్తం

౯౧. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘అన్తమిదం, భిక్ఖవే, జీవికానం యదిదం పిణ్డోల్యం. అభిసాపోయం [అభిసాపాయం (సీ.), అభిలాపాయం (స్యా. పీ.), అభిసపాయం (క.)], భిక్ఖవే, లోకస్మిం – ‘పిణ్డోలో విచరసి పత్తపాణీ’తి. తఞ్చ ఖో ఏతం, భిక్ఖవే, కులపుత్తా ఉపేన్తి అత్థవసికా, అత్థవసం పటిచ్చ; నేవ రాజాభినీతా, న చోరాభినీతా, న ఇణట్టా, న భయట్టా, న ఆజీవికాపకతా. అపి చ ఖో ‘ఓతిణ్ణమ్హా జాతియా జరాయ మరణేన సోకేహి పరిదేవేహి దుక్ఖేహి దోమనస్సేహి ఉపాయాసేహి దుక్ఖోతిణ్ణా దుక్ఖపరేతా, అప్పేవ నామ ఇమస్స కేవలస్స దుక్ఖక్ఖన్ధస్స అన్తకిరియా పఞ్ఞాయేథా’తి. ఏవం పబ్బజితో చాయం, భిక్ఖవే, కులపుత్తో సో చ హోతి అభిజ్ఝాలు కామేసు తిబ్బసారాగో, బ్యాపన్నచిత్తో పదుట్ఠమనసఙ్కప్పో, ముట్ఠస్సతి అసమ్పజానో అసమాహితో విబ్భన్తచిత్తో పాకతిన్ద్రియో. సేయ్యథాపి, భిక్ఖవే, ఛవాలాతం ఉభతోపదిత్తం మజ్ఝే గూథగతం నేవ గామే కట్ఠత్థం ఫరతి న అరఞ్ఞేः తథూపమాహం, భిక్ఖవే, ఇమం పుగ్గలం వదామి గిహిభోగా పరిహీనో సామఞ్ఞత్థఞ్చ న పరిపూరేతీ’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘గిహిభోగా పరిహీనో, సామఞ్ఞత్థఞ్చ దుబ్భగో;

పరిధంసమానో పకిరేతి, ఛవాలాతంవ నస్సతి.

‘‘కాసావకణ్ఠా బహవో, పాపధమ్మా అసఞ్ఞతా;

పాపా పాపేహి కమ్మేహి, నిరయం తే ఉపపజ్జరే.

‘‘సేయ్యో అయోగుళో భుత్తో, తత్తో అగ్గిసిఖూపమో;

యఞ్చే భుఞ్జేయ్య దుస్సీలో, రట్ఠపిణ్డమసఞ్ఞతో’’తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. దుతియం.