౭. ధమ్మానుధమ్మపటిపన్నసుత్తం

౮౬. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘ధమ్మానుధమ్మపటిపన్నస్స భిక్ఖునో అయమనుధమ్మో హోతి వేయ్యాకరణాయ – ధమ్మానుధమ్మపటిపన్నోయన్తి భాసమానో ధమ్మఞ్ఞేవ భాసతి నో అధమ్మం, వితక్కయమానో వా ధమ్మవితక్కఞ్ఞేవ వితక్కేతి నో అధమ్మవితక్కం, తదుభయం వా పన అభినివేజ్జేత్వా ఉపేక్ఖకో విహరతి సతో సమ్పజానో’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘ధమ్మారామో ధమ్మరతో, ధమ్మం అనువిచిన్తయం;

ధమ్మం అనుస్సరం భిక్ఖు, సద్ధమ్మా న పరిహాయతి.

‘‘చరం వా యది వా తిట్ఠం, నిసిన్నో ఉద వా సయం;

అజ్ఝత్తం సమయం చిత్తం, సన్తిమేవాధిగచ్ఛతీ’’తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. సత్తమం.