౭. సోచేయ్యసుత్తం

౬౬. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘తీణిమాని, భిక్ఖవే, సోచేయ్యాని. కతమాని తీణి? కాయసోచేయ్యం, వచీసోచేయ్యం, మనోసోచేయ్యం – ఇమాని ఖో, భిక్ఖవే, తీణి సోచేయ్యానీ’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘కాయసుచిం వచీసుచిం [వాచాసుచిం (క.)], చేతోసుచిమనాసవం;

సుచిం సోచేయ్యసమ్పన్నం, ఆహు సబ్బప్పహాయిన’’న్తి [ఆహు నిన్హాతపాపకన్తి (అ. ని. ౩.౧౨౨) యుత్తతరం].

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. సత్తమం.