౭. ఆతాపీసుత్తం

౩౪. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘అనాతాపీ, భిక్ఖవే, భిక్ఖు అనోత్తాపీ [అనోత్తప్పీ (బహూసు) అట్ఠకథా పస్సితబ్బా] అభబ్బో సమ్బోధాయ, అభబ్బో నిబ్బానాయ, అభబ్బో అనుత్తరస్స యోగక్ఖేమస్స అధిగమాయ. ఆతాపీ చ ఖో, భిక్ఖవే, భిక్ఖు ఓత్తాపీ [ఓత్తప్పీ (బహూసు)] భబ్బో సమ్బోధాయ, భబ్బో నిబ్బానాయ, భబ్బో అనుత్తరస్స యోగక్ఖేమస్స అధిగమాయా’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘అనాతాపీ అనోత్తాపీ, కుసీతో హీనవీరియో;

యో థీనమిద్ధబహులో, అహిరీకో అనాదరో;

అభబ్బో తాదిసో భిక్ఖు, ఫుట్ఠుం సమ్బోధిముత్తమం.

‘‘యో చ సతిమా నిపకో ఝాయీ, ఆతాపీ ఓత్తాపీ చ అప్పమత్తో;

సంయోజనం జాతిజరాయ ఛేత్వా, ఇధేవ సమ్బోధిమనుత్తరం ఫుసే’’తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. సత్తమం.