౬. దానసుత్తం

౨౬. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘ఏవఞ్చే, భిక్ఖవే, సత్తా జానేయ్యుం దానసంవిభాగస్స విపాకం యథాహం జానామి, న అదత్వా భుఞ్జేయ్యుం, న చ నేసం మచ్ఛేరమలం చిత్తం పరియాదాయ తిట్ఠేయ్య. యోపి నేసం అస్స చరిమో ఆలోపో చరిమం కబళం, తతోపి న అసంవిభజిత్వా భుఞ్జేయ్యుం, సచే నేసం పటిగ్గాహకా అస్సు. యస్మా చ ఖో, భిక్ఖవే, సత్తా న ఏవం జానన్తి దానసంవిభాగస్స విపాకం యథాహం జానామి, తస్మా అదత్వా భుఞ్జన్తి, మచ్ఛేరమలఞ్చ నేసం చిత్తం పరియాదాయ తిట్ఠతీ’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘ఏవం చే సత్తా జానేయ్యుం, యథావుత్తం మహేసినా;

విపాకం సంవిభాగస్స, యథా హోతి మహప్ఫలం.

‘‘వినేయ్య మచ్ఛేరమలం, విప్పసన్నేన చేతసా;

దజ్జుం కాలేన అరియేసు, యత్థ దిన్నం మహప్ఫలం.

‘‘అన్నఞ్చ దత్వా [దత్వాన (స్యా.)] బహునో, దక్ఖిణేయ్యేసు దక్ఖిణం;

ఇతో చుతా మనుస్సత్తా, సగ్గం గచ్ఛన్తి దాయకా.

‘‘తే చ సగ్గగతా [సగ్గం గతా (సీ. పీ. క.)] తత్థ, మోదన్తి కామకామినో;

విపాకం సంవిభాగస్స, అనుభోన్తి అమచ్ఛరా’’తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. ఛట్ఠం.