౧. పసన్నచిత్తసుత్తం

౨౧. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘ఇధాహం, భిక్ఖవే, ఏకచ్చం పుగ్గలం పసన్నచిత్తం ఏవం చేతసా చేతో పరిచ్చ పజానామి – ‘ఇమమ్హి చాయం సమయే పుగ్గలో కాలం కరేయ్య యథాభతం నిక్ఖిత్తో ఏవం సగ్గే’. తం కిస్స హేతు? చిత్తం హిస్స, భిక్ఖవే, పసన్నం. చేతోపసాదహేతు ఖో పన, భిక్ఖవే, ఏవమిధేకచ్చే సత్తా కాయస్స భేదా పరం మరణా సుగతిం సగ్గం లోకం ఉపపజ్జన్తీ’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘పసన్నచిత్తం ఞత్వాన, ఏకచ్చం ఇధ పుగ్గలం;

ఏతమత్థఞ్చ బ్యాకాసి, బుద్ధో భిక్ఖూన సన్తికే.

‘‘ఇమమ్హి చాయం సమయే, కాలం కయిరాథ పుగ్గలో;

సుగతిం ఉపపజ్జేయ్య, చిత్తం హిస్స పసాదితం.

‘‘యథా హరిత్వా నిక్ఖిపేయ్య, ఏవమేవ తథావిధో;

చేతోపసాదహేతు హి, సత్తా గచ్ఛన్తి సుగ్గతి’’న్తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. పఠమం.