౨. మేత్తసుత్తం

౨౨. వుత్తఞ్హేతం భగవతా, వుత్తమరహతాతి మే సుతం –

‘‘మా, భిక్ఖవే, పుఞ్ఞానం భాయిత్థ. సుఖస్సేతం, భిక్ఖవే, అధివచనం ఇట్ఠస్స కన్తస్స పియస్స మనాపస్స యదిదం పుఞ్ఞాని [పుఞ్ఞానన్తి, (అ. ని. ౭.౬౨)]. అభిజానామి ఖో పనాహం, భిక్ఖవే, దీఘరత్తం కతానం పుఞ్ఞానం ఇట్ఠం కన్తం పియం మనాపం విపాకం పచ్చనుభూతం. సత్త వస్సాని మేత్తచిత్తం భావేత్వా సత్త సంవట్టవివట్టకప్పే నయిమం లోకం పునరాగమాసిం. సంవట్టమానే సుదం, భిక్ఖవే, కప్పే ఆభస్సరూపగో హోమి; వివట్టమానే కప్పే సుఞ్ఞం బ్రహ్మవిమానం ఉపపజ్జామి.

‘‘తత్ర సుదం, భిక్ఖవే, బ్రహ్మా హోమి మహాబ్రహ్మా అభిభూ అనభిభూతో అఞ్ఞదత్థుదసో వసవత్తీ. ఛత్తింసక్ఖత్తుం ఖో పనాహం, భిక్ఖవే, సక్కో అహోసిం దేవానమిన్దో; అనేకసతక్ఖత్తుం రాజా అహోసిం చక్కవత్తీ ధమ్మికో ధమ్మరాజా చాతురన్తో విజితావీ జనపదత్థావరియప్పత్తో సత్తరతనసమన్నాగతో. కో పన వాదో పదేసరజ్జస్స!

‘‘తస్స మయ్హం, భిక్ఖవే, ఏతదహోసి – ‘కిస్స ను ఖో మే ఇదం కమ్మస్స ఫలం, కిస్స కమ్మస్స విపాకో, యేనాహం ఏతరహి ఏవంమహిద్ధికో ఏవంమహానుభావో’తి? తస్స మయ్హం, భిక్ఖవే, ఏతదహోసి – ‘తిణ్ణం ఖో మే ఇదం కమ్మానం ఫలం, తిణ్ణం కమ్మానం విపాకో, యేనాహం ఏతరహి ఏవంమహిద్ధికో ఏవంమహానుభావోతి, సేయ్యథిదం [సేయ్యథీదం (సీ. స్యా. కం. పీ.)] – దానస్స, దమస్స, సఞ్ఞమస్సా’’’తి. ఏతమత్థం భగవా అవోచ. తత్థేతం ఇతి వుచ్చతి –

‘‘పుఞ్ఞమేవ సో సిక్ఖేయ్య, ఆయతగ్గం సుఖుద్రయం;

దానఞ్చ సమచరియఞ్చ, మేత్తచిత్తఞ్చ భావయే.

‘‘ఏతే ధమ్మే భావయిత్వా, తయో సుఖసముద్దయే [సుఖసముద్రయే (సీ. అట్ఠ.)];

అబ్యాపజ్ఝం [అబ్యాపజ్జం (స్యా. క.), అబ్యాబజ్ఝం (?)] సుఖం లోకం, పణ్డితో ఉపపజ్జతీ’’తి.

అయమ్పి అత్థో వుత్తో భగవతా, ఇతి మే సుతన్తి. దుతియం.