౨. దుతియఅనియతసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౪౫౨. తేన సమయేన బుద్ధో భగవాతి దుతియఅనియతసిక్ఖాపదం. తత్థ భగవతా పటిక్ఖిత్తన్తిఆదిమ్హి ‘‘యం ఏకో ఏకాయ రహో పటిచ్ఛన్నే ఆసనే అలంకమ్మనియే నిసజ్జం కప్పేయ్య, తం నిసజ్జం కప్పేతుం పటిక్ఖిత్త’’న్తి ఏవం సమ్బన్ధో వేదితబ్బో. ఇతరథా హి ‘‘ఏకస్స ఏకాయా’’తి వత్తబ్బం సియా, కస్మా? ‘‘పటిక్ఖిత్త’’న్తి వుత్తత్తా. సామిఅత్థే వా ఏతం పచ్చత్తవచనం వేదితబ్బం.

౪౫౩. న హేవ ఖో పన పటిచ్ఛన్నన్తి ఏత్థ పన యమ్పి బహి పరిక్ఖిత్తం అన్తో వివటం పరివేణఙ్గణాది, తమ్పి అన్తోగధన్తి వేదితబ్బం. ఏవరూపఞ్హి ఠానం అప్పటిచ్ఛన్నేయేవ గహితన్తి మహాపచ్చరియం వుత్తం. సేసం పఠమసిక్ఖాపదనయేనేవ వేదితబ్బం. కేవలఞ్హి ఇధ ఇత్థీపి పురిసోపి యో కోచి విఞ్ఞూ అనన్ధో అబధిరో అన్తోద్వాదసహత్థే ఓకాసే ఠితో వా నిసిన్నో వా విక్ఖిత్తోపి నిద్దాయన్తోపి అనాపత్తిం కరోతి. బధిరో పన చక్ఖుమాపి అన్ధో వా అబధిరోపి న కరోతి. పారాజికాపత్తిఞ్చ పరిహాపేత్వా దుట్ఠుల్లవాచాపత్తి వుత్తాతి అయం విసేసో. సేసం పురిమసదిసమేవ. ఉభయత్థాపి ఉమ్మత్తకఆదికమ్మికానం అనాపత్తి.

సముట్ఠానాదీసు ఇదంసిక్ఖాపదం తిసముట్ఠానం – కాయచిత్తతో, వాచాచిత్తతో, కాయవాచాచిత్తతో చ సముట్ఠాతి. కిరియం, సఞ్ఞావిమోక్ఖం, సచిత్తకం, లోకవజ్జం, కాయకమ్మం, వచీకమ్మం, అకుసలచిత్తం, సుఖమజ్ఝత్తవేదనాహి ద్వివేదనం. సేసం ఉత్తానత్థమేవాతి.

దుతియఅనియతసిక్ఖాపదవణ్ణనా నిట్ఠితా.

సమన్తపాసాదికాయ వినయసంవణ్ణనాయ

అనియతవణ్ణనా నిట్ఠితా.