౧౦. దసమసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౧౦౬౨. దసమే – పసాఖేతి అధోకాయే. అధోకాయో హి యస్మా తతో రుక్ఖస్స సాఖా వియ ఉభో ఊరూ పభిజ్జిత్వా గతా, తస్మా పసాఖోతి వుచ్చతి.

౧౦౬౫. భిన్దాతిఆదీసు సచే ‘‘భిన్ద, ఫాలేహీ’’తి సబ్బాని ఆణాపేతి, సో చ తథేవ కరోతి, ఛ ఆణత్తిదుక్కటాని ఛ చ పాచిత్తియాని ఆపజ్జతి. అథాపి ఏవం ఆణాపేతి – ‘‘ఉపాసక, యంకిఞ్చి ఏత్థ కాతబ్బం, తం సబ్బం కరోహీ’’తి, సో చ సబ్బానిపి భేదనాదీని కరోతి; ఏకవాచాయ ఛ దుక్కటాని ఛ పాచిత్తియానీతి ద్వాదస ఆపత్తియో. సచే పన భేదనాదీసుపి ఏకంయేవ వత్వా ‘‘ఇదం కరోహీ’’తి ఆణాపేతి, సో చ సబ్బాని కరోతి, యం ఆణత్తం, తస్సేవ కరణే పాచిత్తియం. సేసేసు అనాపత్తి. సేసం ఉత్తానమేవ.

కథినసముట్ఠానం – కిరియాకిరియం, నోసఞ్ఞావిమోక్ఖం, అచిత్తకం, పణ్ణత్తివజ్జం, కాయకమ్మం, వచీకమ్మం, తిచిత్తం, తివేదనన్తి.

దసమసిక్ఖాపదం.

ఆరామవగ్గో ఛట్ఠో.