౪. చతుత్థసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౮౦౬. చతుత్థే – పురాణరాజోరోధాతి పురాణే గిహిభావే రఞ్ఞో ఓరోధా. చిరాచిరం గచ్ఛతీతి చిరేన చిరేన గచ్ఛతి. ధారేథాతి సక్కోథ. కస్సిదం కమ్మన్తి వుత్తే అనారోచితేపి ఏతా మయి ఆసఙ్కం కరిస్సన్తీతి మఞ్ఞమానా ఏవమాహ – ‘‘మయ్హిదం కమ్మ’’న్తి.

౮౦౭. జతుమట్ఠకేతి జతునా కతే మట్ఠదణ్డకే. వత్థువసేనేవేతం వుత్తం, యంకిఞ్చి పన దణ్డకం పవేసేన్తియా ఆపత్తియేవ. తేనాహ – ‘‘అన్తమసో ఉప్పలపత్తమ్పి ముత్తకరణం పవేసేతీ’’తి. ఏతమ్పి చ అతిమహన్తం, కేసరమత్తమ్పి పన పవేసేన్తియా ఆపత్తి ఏవ. సేసం ఉత్తానమేవ. సముట్ఠానాదీని తలఘాతకే వుత్తసదిసానేవాతి.

చతుత్థసిక్ఖాపదం.