౨. దుతియసిక్ఖాపదవణ్ణనా

౭౯౯. దుతియే – సమ్బాధేతి పటిచ్ఛన్నోకాసే. తస్స విభాగదస్సనత్థం పన ‘‘ఉభో ఉపకచ్ఛకా ముత్తకరణ’’న్తి వుత్తం. ఏకమ్పి లోమన్తి కత్తరియా వా సణ్డాసకేన వా ఖురేన వా యేన కేనచి ఏకపయోగేన వా నానాపయోగేన వా ఏకం వా బహూని వా సంహరాపేన్తియా పయోగగణనాయ పాచిత్తియాని, న లోమగణనాయ.

౮౦౧. ఆబాధపచ్చయాతి కణ్డుకచ్ఛుఆదిఆబాధపచ్చయా సంహరాపేన్తియా అనాపత్తి. సేసం ఉత్తానమేవ. చతుసముట్ఠానం – కాయతో కాయవాచతో కాయచిత్తతో కాయవాచాచిత్తతో చ సముట్ఠాతి, కిరియం, నోసఞ్ఞావిమోక్ఖం, అచిత్తకం, పణ్ణత్తివజ్జం, కాయకమ్మం, వచీకమ్మం, తిచిత్తం, తివేదనన్తి.

దుతియసిక్ఖాపదం.