౪. అనురాధసుత్తవణ్ణనా

౮౬. చతుత్థే అరఞ్ఞకుటికాయన్తి తస్సేవ విహారస్స పచ్చన్తే పణ్ణసాలాయం. తం తథాగతోతి తుమ్హాకం సత్థా తథాగతో తం సత్తం తథాగతం. అఞ్ఞత్ర ఇమేహీతి తస్స కిర ఏవం అహోసి ‘‘ఇమే సాసనస్స పటిపక్ఖా పటివిలోమా, యథా ఇమే భణన్తి, న ఏవం సత్థా పఞ్ఞాపేస్సతి, అఞ్ఞథా పఞ్ఞాపేస్సతీ’’తి. తస్మా ఏవమాహ. ఏవం వుత్తే తే అఞ్ఞతిత్థియాతి ఏవం థేరేన అత్తనో చ పరేసఞ్చ సమయం అజానిత్వా వుత్తే ఏకదేసేన సాసనసమయం జానన్తా థేరస్స వాదే దోసం దాతుకామా తే అఞ్ఞతిత్థియా పరిబ్బాజకా ఆయస్మన్తం అనురాధం ఏతదవోచుం.

తం కిం మఞ్ఞసి అనురాధాతి సత్థా తస్స కథం సుత్వా చిన్తేసి – ‘‘అయం భిక్ఖు అత్తనో లద్ధియం దోసం న జానాతి, కారకో పనేస యుత్తయోగో, ధమ్మదేసనాయ ఏవ నం జానాపేస్సామీ’’తి తిపరివట్టం దేసనం దేసేతుకామో ‘‘తం కిం మఞ్ఞసి, అనురాధా’’తిఆదిమాహ. అథస్స తాయ దేసనాయ అరహత్తప్పత్తస్స అనుయోగవత్తం ఆరోపేన్తో తం కిం మఞ్ఞసి, అనురాధ? రూపం తథాగతోతిఆదిమాహ. దుక్ఖఞ్చేవ పఞ్ఞపేమి, దుక్ఖస్స చ నిరోధన్తి వట్టదుక్ఖఞ్చేవ వట్టదుక్ఖస్స చ నిరోధం నిబ్బానం పఞ్ఞపేమి. దుక్ఖన్తి వా వచనేన దుక్ఖసచ్చం గహితం. తస్మిం గహితే సముదయసచ్చం గహితమేవ హోతి, తస్స మూలత్తా. నిరోధన్తి వచనేన నిరోధసచ్చం గహితం. తస్మిం గహితే మగ్గసచ్చం గహితమేవ హోతి తస్స ఉపాయత్తా. ఇతి పుబ్బే చాహం, అనురాధ, ఏతరహి చ చతుసచ్చమేవ పఞ్ఞపేమీతి దస్సేతి. ఏవం ఇమస్మిం సుత్తే వట్టవివట్టమేవ కథితం. చతుత్థం.