౫. సత్తట్ఠానసుత్తవణ్ణనా

౫౭. పఞ్చమే సత్తట్ఠానకుసలోతి సత్తసు ఓకాసేసు ఛేకో. వుసితవాతి వుసితవాసో. ఉత్తమపురిసోతి సేట్ఠపురిసో. సేసమేత్థ వుత్తనయేనేవ వేదితబ్బం. ఇదం పన సుత్తం ఉస్సదనన్దియఞ్చేవ పలోభనీయఞ్చాతి వేదితబ్బం. యథా హి రాజా విజితసఙ్గామో సఙ్గామే విజయినో యోధే ఉచ్చట్ఠానే ఠపేత్వా తేసం సక్కారం కరోతి. కిం కారణా? ఏతేసం సక్కారం దిస్వా సేసాపి సూరా భవితుం మఞ్ఞిస్సన్తీతి, ఏవమేవ భగవా అప్పమేయ్యం కాలం పారమియో పూరేత్వా మహాబోధిమణ్డే కిలేసమారవిజయం కత్వా సబ్బఞ్ఞుతం పత్తో సావత్థియం జేతవనమహావిహారే నిసీదిత్వా ఇమం సుత్తం దేసేన్తో ఖీణాసవే ఉక్ఖిపిత్వా థోమేసి వణ్ణేసి. కిం కారణా? ఏవం అవసేసా సేక్ఖపుగ్గలా అరహత్తఫలం పత్తబ్బం మఞ్ఞిస్సన్తీతి. ఏవమేతం సుత్తం ఖీణాసవానం ఉక్ఖిపిత్వా పసంసితత్తా ఉస్సదనన్దియం, సేక్ఖానం పలోభితత్తా పలోభనీయన్తి వేదితబ్బం.

ఏవం ఖో, భిక్ఖవే, భిక్ఖు సత్తట్ఠానకుసలో హోతీతి ఏత్తావతా చేత్థ మగ్గఫలపచ్చవేక్ఖణవసేన దేసనం నిట్ఠపేత్వాపి పున కథఞ్చ, భిక్ఖవే, భిక్ఖు తివిధూపపరిక్ఖీ హోతీతి ఇదం ‘‘ఖీణాసవో యస్మిం ఆరమ్మణే సతతవిహారేన విహరతి, తం సత్తో వా పుగ్గలో వా న హోతి, ధాతుఆదిమత్తమేవ పన హోతీ’’తి ఏవం ఖీణాసవస్స సతతవిహారఞ్చ, ‘‘ఇమేసు ధమ్మేసు కమ్మం కత్వా అయం ఆగతో’’తి ఆగమనీయపటిపదఞ్చ దస్సేతుం వుత్తం. తత్థ ధాతుసో ఉపపరిక్ఖతీతి ధాతుసభావేన పస్సతి ఓలోకేతి. సేసపదద్వయేపి ఏసేవ నయో. పఞ్చమం.