౨. దుతియఅస్సుతవాసుత్తవణ్ణనా

౬౨. దుతియే సుఖవేదనియన్తి సుఖవేదనాయ పచ్చయం. ఫస్సన్తి చక్ఖుసమ్ఫస్సాదిం. నను చ చక్ఖుసమ్ఫస్సో సుఖవేదనాయ పచ్చయో న హోతీతి? సహజాతపచ్చయేన న హోతి, ఉపనిస్సయపచ్చయేన పన జవనవేదనాయ హోతి, తం సన్ధాయేతం వుత్తం. సోతసమ్ఫస్సాదీసుపి ఏసేవ నయో. తజ్జన్తి తజ్జాతికం తస్సారుప్పం, తస్స ఫస్సస్స అనురూపన్తి అత్థో. దుక్ఖవేదనియన్తిఆది వుత్తనయేనేవ వేదితబ్బం. సఙ్ఘట్టనసమోధానాతి సఙ్ఘట్టనేన చేవ సమోధానేన చ, సఙ్ఘట్టనసమ్పిణ్డనేనాతి అత్థో. ఉస్మాతి ఉణ్హాకారో. తేజో అభినిబ్బత్తతీతి అగ్గిచుణ్ణో నిక్ఖమతీతి న గహేతబ్బం, ఉస్మాకారస్సేవ పన ఏతం వేవచనం. తత్థ ద్విన్నం కట్ఠానన్తి ద్విన్నం అరణీనం. తత్థ అధోఅరణీ వియ వత్థు, ఉత్తరారణీ వియ ఆరమ్మణం, సఙ్ఘట్టనం వియ ఫస్సో, ఉస్మాధాతు వియ వేదనా. దుతియం.