౧౦. రజ్జసుత్తవణ్ణనా

౧౫౬. దసమే అహనం అఘాతయన్తి అహనన్తేన అఘాతయన్తేన. అజినం అజాపయన్తి పరస్స ధనజానిం అకరోన్తేన అకారాపేన్తేన. అసోచం అసోచాపయన్తి అసోచన్తేన అసోచాపయన్తేన. ఇతి భగవా అధమ్మికరాజూనం రజ్జే విజితే దణ్డకరపీళితే మనుస్సే దిస్వా కారుఞ్ఞవసేన ఏవం చిన్తేసి. ఉపసఙ్కమీతి ‘‘సమణో గోతమో ‘సక్కా ను ఖో రజ్జం కారేతు’న్తి చిన్తేసి, రజ్జం కారేతుకామో భవిస్సతి, రజ్జఞ్చ నామేతం పమాదట్ఠానం, రజ్జం కారేన్తే సక్కా ఓతారం లభితుం, గచ్ఛామి ఉస్సాహమస్స జనేస్సామీ’’తి చిన్తేత్వా ఉపసఙ్కమి. ఇద్ధిపాదాతి ఇజ్ఝనకకోట్ఠాసా. భావితాతి వడ్ఢితా. బహులీకతాతి పునప్పునం కతా. యానీకతాతి యుత్తయానం వియ కతా. వత్థుకతాతి పతిట్ఠట్ఠేనవత్థుకతా. అనుట్ఠితాతి అవిజహితా నిచ్చానుబద్ధా. పరిచితాతి సాతచ్చకిరియాయ సుపరిచితా కతా ఇస్సాసస్స అవిరాధితవేధిహత్థో వియ. సుసమారద్ధాతి సుట్ఠు సమారద్ధా పరిపుణ్ణభావనా. అధిముచ్చేయ్యాతి చిన్తేయ్య.

పబ్బతస్సాతి పబ్బతో భవేయ్య. ద్విత్తావాతి తిట్ఠతు ఏకో పబ్బతో, ద్విక్ఖత్తుమ్పి తావ మహన్తో సువణ్ణపబ్బతో ఏకస్స నాలం, న పరియత్తోతి అత్థో. ఇతి విద్వా సమఞ్చరేతి ఏవం జానన్తో సమం చరేయ్య. యతోనిదానన్తి దుక్ఖం నామ పఞ్చకామగుణనిదానం, తం యతోనిదానం హోతి, ఏవం యో అదక్ఖి. కథం నమేయ్యాతి సో జన్తు తేసు దుక్ఖస్స నిదానభూతేసు కామేసు కేన కారణేన నమేయ్య. ఉపధిం విదిత్వాతి కామగుణఉపధిం ‘‘సఙ్గో ఏసో, లగ్గనమేత’’న్తి ఏవం విదిత్వా. తస్సేవ జన్తు వినయాయ సిక్ఖేతి తస్సేవ ఉపధిస్స వినయాయ సిక్ఖేయ్య. దసమం.

దుతియో వగ్గో.