౬. కులావకసుత్తవణ్ణనా

౨౫౨. ఛట్ఠే అజ్ఝభాసీతి తస్స కిర సిమ్బలివనాభిముఖస్స జాతస్స రథసద్దో చ ఆజానీయసద్దో ధజసద్దో చ సమన్తా అసనిపాతసద్దో వియ అహోసి. తం సుత్వా సిమ్బలివనే బలవసుపణ్ణా పలాయింసు, జరాజిణ్ణా చేవ రోగదుబ్బలా చ అసఞ్జాతపక్ఖపోతకా చ పలాయితుం అసక్కోన్తా, మరణభయేన తజ్జితా ఏకప్పహారేనేవ మహావిరవం విరవింసు. సక్కో తం సుత్వా ‘‘కస్స సద్దో, తాతా’’తి? మాతలిం పుచ్ఛి. రథసద్దం, తే దేవ, సుత్వా సుపణ్ణా పలాయితుం అసక్కోన్తా విరవన్తీతి. తం సుత్వా కరుణాసమావజ్జితహదయో అభాసి. ఈసాముఖేనాతి రథస్స ఈసాముఖేన. యథా కులావకే ఈసాముఖం న సఞ్చుణ్ణేతి, ఏవం ఇమినా ఈసాముఖేన తే పరివజ్జయ. సో హి రథో పుఞ్ఞపచ్చయనిబ్బత్తో చక్కవాళపబ్బతేపి సినేరుమ్హిపి సమ్ముఖీభూతే వినివిజ్ఝిత్వావ గచ్ఛతి న సజ్జతి, ఆకాసగతసదిసేనేవ గచ్ఛతి. సచే తేన సిమ్బలివనేన గతో భవేయ్య, యథా మహాసకటే కదలివనమజ్ఝేన వా ఏరణ్డవనమజ్ఝేన వా గచ్ఛన్తే సబ్బవనం విభగ్గం నిమ్మథితం హోతి, ఏవం తమ్పి సిమ్బలివనం భవేయ్య. ఛట్ఠం.