౭. నదుబ్భియసుత్తవణ్ణనా

౨౫౩. సత్తమే ఉపసఙ్కమీతి ‘‘అయం సక్కో ‘యోపి మే అస్స సుపచ్చత్థికో, తస్స పాహం న దుబ్భేయ్య’న్తి చిన్తేతి, మయా తస్స పచ్చత్థికతరో నామ నత్థి, వీమంసిస్సామి తావ నం, కిం ను ఖో మం పస్సిత్వా దుబ్భతి, న దుబ్భతీ’’తి చిన్తేత్వా ఉపసఙ్కమి. తిట్ఠ వేపచిత్తి గహితోసీతి వేపచిత్తి, ఏత్థేవ తిట్ఠ, గహితో త్వం మయాతి వదతి. సహ వచనేనేవస్స సో కణ్ఠపఞ్చమేహి బన్ధనేహి బద్ధోవ అహోసి. సపస్సు చ మేతి మయి అదుబ్భత్థాయ సపథం కరోహీతి వదతి. యం ముసాభణతో పాపన్తి ఇమస్మిం కప్పే పఠమకప్పికేసు చేతియరఞ్ఞో పాపం సన్ధాయాహ. అరియూపవాదినోతి కోకలికస్స వియ పాపం. మిత్తద్దునో చ యం పాపన్తి మహాకపిజాతకే మహాసత్తే దుట్ఠచిత్తస్స పాపం. అకతఞ్ఞునోతి దేవదత్తసదిసస్స అకతఞ్ఞునో పాపం. ఇమాని కిర ఇమస్మిం కప్పే చత్తారి మహాపాపాని. సత్తమం.