౫. సుభాసితజయసుత్తవణ్ణనా

౨౫౧. పఞ్చమే అసురిన్దం ఏతదవోచాతి ఛేకతాయ ఏతం అవోచ. ఏవం కిరస్స అహోసి ‘‘పరస్స నామ గాహం మోచేత్వా పఠమం వత్తుం గరు. పరస్స వచనం అనుగన్త్వా పన పచ్ఛా సుఖం వత్తు’’న్తి. పుబ్బదేవాతి దేవలోకే చిరనివాసినో పుబ్బసామికా, తుమ్హాకం తావ పవేణిఆగతం భణథాతి. అదణ్డావచరాతి దణ్డావచరణరహితా, దణ్డం వా సత్థం వా గహేతబ్బన్తి ఏవమేత్థ నత్థీతి అత్థో. పఞ్చమం.