౧౦. సముద్దకసుత్తవణ్ణనా

౨౫౬. దసమే సముద్దతీరే పణ్ణకుటీసూతి చక్కవాళమహాసముద్దపిట్ఠియం రజతపట్టవణ్ణే వాలుకపుళినే వుత్తప్పకారాసు పణ్ణసాలాసు వసన్తి. సియాపి నోతి సియాపి అమ్హాకం. అభయదక్ఖిణం యాచేయ్యామాతి అభయదానం యాచేయ్యామ. యేభుయ్యేన కిర దేవాసురసఙ్గామో మహాసముద్దపిట్ఠే హోతి. అసురానం న సబ్బకాలం జయో హోతి, బహువారే పరాజయోవ హోతి. తే దేవేహి పరాజితా పలాయన్తా ఇసీనం అస్సమపదేన గచ్ఛన్తా ‘‘సక్కో ఇమేహి సద్ధిం మన్తేత్వా అమ్హే నాసేతి, గణ్హథ పుత్తహతాయ పుత్తే’’తి కుపితా అస్సమపదే పానీయఘటచఙ్కమనసాలాదీని విద్ధంసేన్తి. ఇసయో అరఞ్ఞతో ఫలాఫలం ఆదాయ ఆగతా నం దిస్వా పున దుక్ఖేన పటిపాకతికం కరోన్తి. తేపి పునప్పునం తథేవ వినాసేన్తి. తస్మా ‘‘ఇదాని తేసం సఙ్గామో పచ్చుపట్ఠితో’’తి సుత్వా ఏవం చిన్తయింసు.

కామంకరోతి ఇచ్ఛితకరో. భయస్స అభయస్స వాతి భయం వా అభయం వా. ఇదం వుత్తం హోతి – సచే త్వం అభయం దాతుకామో, అభయం దాతుం పహోసి. సచే భయం దాతుకామో. భయం దాతుం పహోసి. అమ్హాకం పన అభయదానం దేహీతి. దుట్ఠానన్తి విరుద్ధానం. పవుత్తన్తి ఖేత్తే పతిట్ఠాపితం.

తిక్ఖత్తుం ఉబ్బిజ్జీతి సాయమాసభత్తం భుఞ్జిత్వా సయనం అభిరుయ్హ నిపన్నో నిద్దాయ ఓక్కన్తమత్తాయ సమన్తా ఠత్వా సత్తిసతేన పహటో వియ విరవన్తో ఉట్ఠహతి, దసయోజనసహస్సం అసురభవనం ‘‘కిమిద’’న్తి సఙ్ఖోభం ఆపజ్జతి. అథ నం ఆగన్త్వా ‘‘కిమిద’’న్తి పుచ్ఛన్తి. సో ‘‘న కిఞ్చీ’’తి వదతి. దుతియయామాదీసుపి ఏసేవ నయో. ఇతి అసురానం ‘‘మా భాయి, మహారాజా’’తి తం అస్సాసేన్తానంయేవ అరుణం ఉగ్గచ్ఛతి. ఏవమస్స తతో పట్ఠాయ గేలఞ్ఞజాతం చిత్తం వేపతి. తేనేవ చస్స ‘‘వేపచిత్తీ’’తి అపరం నామం ఉదపాదీతి. దసమం.

పఠమో వగ్గో.