౪. మనోనివారణసుత్తవణ్ణనా

౨౪. చతుత్థే యతో యతోతి పాపతో వా కల్యాణతో వా. అయం కిర దేవతా ‘‘యంకిఞ్చి కుసలాదిభేదం లోకియం వా లోకుత్తరం వా మనో, తం నివారేతబ్బమేవ, న ఉప్పాదేతబ్బ’’న్తి ఏవంలద్ధికా. స సబ్బతోతి సో సబ్బతో. అథ భగవా – ‘‘అయం దేవతా అనియ్యానికకథం కథేతి, మనో నామ నివారేతబ్బమ్పి అత్థి భావేతబ్బమ్పి, విభజిత్వా నమస్సా దస్సేస్సామీ’’తి చిన్తేత్వా దుతియగాథం ఆహ. తత్థ న మనో సంయతత్తమాగతన్తి, యం వుత్తం ‘‘న సబ్బతో మనో నివారయే’’తి, కతరం తం మనో, యం తం సబ్బతో న నివారేతబ్బన్తి చే. మనో సంయతత్తం ఆగతం, యం మనో యత్థ సంయతభావం ఆగతం, ‘‘దానం దస్సామి, సీలం రక్ఖిస్సామీ’’తిఆదినా నయేన ఉప్పన్నం, ఏతం మనో న నివారేతబ్బం, అఞ్ఞదత్థు బ్రూహేతబ్బం వడ్ఢేతబ్బం. యతో యతో చ పాపకన్తి యతో యతో అకుసలం ఉప్పజ్జతి, తతో తతో చ తం నివారేతబ్బన్తి. చతుత్థం.