౫. అరహన్తసుత్తవణ్ణనా

౨౫. పఞ్చమే కతావీతి చతూహి మగ్గేహి కతకిచ్చో. అహం వదామీతి అయం దేవతా వనసణ్డవాసినీ, సా ఆరఞ్ఞకానం భిక్ఖూనం ‘‘అహం భుఞ్జామి, అహం నిసీదామి, మమ పత్తో, మమ చీవర’’న్తిఆదికథావోహారం సుత్వా చిన్తేసి – ‘‘అహం ఇమే భిక్ఖూ ‘ఖీణాసవా’తి మఞ్ఞామి, ఖీణాసవానఞ్చ నామ ఏవరూపా అత్తుపలద్ధినిస్సితకథా హోతి, న హోతి ను ఖో’’తి జాననత్థం ఏవం పుచ్ఛతి.

సామఞ్ఞన్తి లోకనిరుత్తిం లోకవోహారం. కుసలోతి ఖన్ధాదీసు కుసలో. వోహారమత్తేనాతి ఉపలద్ధినిస్సితకథం హిత్వా వోహారభేదం అకరోన్తో ‘‘అహం, మమా’’తి వదేయ్య. ‘‘ఖన్ధా భుఞ్జన్తి, ఖన్ధా నిసీదన్తి, ఖన్ధానం పత్తో, ఖన్ధానం చీవర’’న్తి హి వుత్తే వోహారభేదో హోతి, న కోచి జానాతి. తస్మా ఏవం అవత్వా లోకవోహారేన వోహరతీతి.

అథ దేవతా – ‘‘యది దిట్ఠియా వసేన న వదతి, మానవసేన ను ఖో వదతీ’’తి చిన్తేత్వా పున యో హోతీతి పుచ్ఛి. తత్థ మానం ను ఖోతి సో భిక్ఖు మానం ఉపగన్త్వా మానవసేన వదేయ్య ను ఖోతి. అథ భగవా – ‘‘అయం దేవతా ఖీణాసవం సమానం వియ కరోతీ’’తి చిన్తేత్వా, ‘‘ఖీణాసవస్స నవవిధోపి మానో పహీనో’’తి దస్సేన్తో పటిగాథం ఆహ. తత్థ విధూపితాతి విధమితా. మానగన్థస్సాతి మానా చ గన్థా చ అస్స. మఞ్ఞతన్తి మఞ్ఞనం. తివిధమ్పి తణ్హా-దిట్ఠి-మాన-మఞ్ఞనం సో వీతివత్తో, అతిక్కన్తోతి అత్థో. సేసం ఉత్తానత్థమేవాతి. పఞ్చమం.