౭. పియజాతికసుత్తవణ్ణనా

౩౫౩. ఏవం మే సుతన్తి పియజాతికసుత్తం. తత్థ నేవ కమ్మన్తా పటిభన్తీతి న సబ్బేన సబ్బం పటిభన్తి, పకతినియామేన పన న పటిభన్తి. దుతియపదేపి ఏసేవ నయో. ఏత్థ చ న పటిభాతీతి న రుచ్చతి. ఆళాహనన్తి సుసానం. అఞ్ఞథత్తన్తి వివణ్ణతాయ అఞ్ఞథాభావో. ఇన్ద్రియాని నామ మనోవిఞ్ఞేయ్యా ధమ్మా, పతిట్ఠితోకాసం పన సన్ధాయ ఇదం వుత్తం. పియజాతికాతి పియతో జాయన్తి. పియప్పభావికాతి పియతో పభవన్తి.

౩౫౫. సచే తం, మహారాజాతి తస్స అత్థం అసల్లక్ఖయమానాపి సత్థరి సద్ధాయ ఏవం వదతి. చర పిరేతి అపేహి అమ్హాకం పరే, అనజ్ఝత్తికభూతేతి అత్థో. అథ వా చర పిరేతి పరతో గచ్ఛ, మా ఇధ తిట్ఠాతిపి అత్థో.

౩౫౬. ద్విధా ఛేత్వాతి అసినా ద్వే కోట్ఠాసే కరోన్తో ఛిన్దిత్వా. అత్తానం ఉప్ఫాలేసీతి తేనేవ అసినా అత్తనో ఉదరం ఫాలేసి. యది హి తస్స సా అప్పియా భవేయ్య, ఇదాని అఞ్ఞం మాతుగామం గణ్హిస్సామీతి అత్తానం న ఘాతేయ్య. యస్మా పనస్స సా పియా అహోసి, తస్మా పరలోకేపి తాయ సద్ధిం సమఙ్గిభావం పత్థయమానో ఏవమకాసి.

౩౫౭. పియా తే వజిరీతి ఏవం కిరస్సా అహోసి – ‘‘సచాహం, ‘భూతపుబ్బం, మహారాజ, ఇమిస్సాయేవ సావత్థియం అఞ్ఞతరిస్సా ఇత్థియా’తిఆదికథం కథేయ్యం, ‘కో తే ఏవం అకాసి, అపేహి నత్థి ఏత’న్తి మం పటిసేధేయ్య, వత్తమానేనేవ నం సఞ్ఞాపేస్సామీ’’తి చిన్తేత్వా ఏవమాహ. విపరిణామఞ్ఞథాభావాతి ఏత్థ మరణవసేన విపరిణామో, కేనచి సద్ధిం పలాయిత్వా గమనవసేన అఞ్ఞథాభావో వేదితబ్బో.

వాసభాయాతి వాసభా నామ రఞ్ఞో ఏకా దేవీ, తం సన్ధాయాహ.

పియా తే అహన్తి కస్మా సబ్బపచ్ఛా ఆహ? ఏవం కిరస్సా అహోసి – ‘‘అయం రాజా మయ్హం కుపితో, సచాహం సబ్బపఠమం ‘పియా తే అహ’న్తి పుచ్ఛేయ్యం, ‘న మే త్వం పియా, చర పిరే’తి వదేయ్య, ఏవం సన్తే కథా పతిట్ఠానం న లభిస్సతీ’’తి కథాయ పతిట్ఠానత్థం సబ్బపచ్ఛా పుచ్ఛి. కాసికోసలేసు ఛడ్డితభావేన విపరిణామో, పటిరాజూనం హత్థగమనవసేన అఞ్ఞథాభావో వేదితబ్బో.

ఆచమేహీతి ఆచమనోదకం దేహి. ఆచమిత్వా హత్థపాదే ధోవిత్వా ముఖం విక్ఖాలేత్వా సత్థారం నమస్సితుకామో ఏవమాహ. సేసం సబ్బత్థ ఉత్తానమేవాతి.

పపఞ్చసూదనియా మజ్ఝిమనికాయట్ఠకథాయ

పియజాతికసుత్తవణ్ణనా నిట్ఠితా.