౧౨. చన్దాథేరీగాథావణ్ణనా

దుగ్గతాహం పురే ఆసిన్తిఆదికా చన్దాయ థేరియా గాథా. అయమ్పి పురిమబుద్ధేసు కతాధికారా తత్థ తత్థ భవే వివట్టూపనిస్సయం కుసలం ఉపచినన్తీ అనుక్కమేన సమ్భతవిమోక్ఖసమ్భారా పరిపక్కఞాణా ఇమస్మిం బుద్ధుప్పాదే అఞ్ఞతరస్మిం బ్రాహ్మణగామే అపఞ్ఞాతస్స బ్రాహ్మణస్స గేహే పటిసన్ధిం గణ్హి. తస్సా నిబ్బత్తితో పట్ఠాయం తం కులం భోగేహి పరిక్ఖయం గతం. సా అనుక్కమేన విఞ్ఞుతం పత్వా దుక్ఖేన జీవతి. అథ తస్మిం గేహే అహివాతరోగో ఉప్పజ్జి. తేనస్సా సబ్బేపి ఞాతకా మరణబ్యసనం పాపుణింసు. సా ఞాతిక్ఖయే జాతే అఞ్ఞత్థ జీవితుం అసక్కోన్తీ కపాలహత్థా కులే కులే విచరిత్వా లద్ధలద్ధేన భిక్ఖాహారేన యాపేన్తీ ఏకదివసం పటాచారాయ థేరియా భత్తవిస్సగ్గట్ఠానం అగమాసి. భిక్ఖునియో తం దుక్ఖితం ఖుద్దాభిభూతం దిస్వాన సఞ్జాతకారుఞ్ఞా పియసముదాచారేన సఙ్గహేత్వా తత్థ విజ్జమానేన ఉపచారమనోహరేన ఆహారేన సన్తప్పేసుం. సా తాసం ఆచారసీలే పసీదిత్వా థేరియా సన్తికం ఉపసఙ్కమిత్వా వన్దిత్వా ఏకమన్తం నిసీది. తస్సా థేరీ ధమ్మం కథేసి. సా తం ధమ్మం సుత్వా సాసనే అభిప్పసన్నా సంసారే చ సఞ్జాతసంవేగా పబ్బజి. పబ్బజిత్వా చ థేరియా ఓవాదే ఠత్వా విపస్సనం పట్ఠపేత్వా భావనం అనుయుఞ్జన్తీ కతాధికారతాయ ఞాణస్స చ పరిపాకం గతత్తా న చిరస్సేవ సహ పటిసమ్భిదాహి అరహత్తం పత్వా అత్తనో పటిపత్తిం పచ్చవేక్ఖిత్వా –

౧౨౨. ‘‘దుగ్గతాహం పురే ఆసిం, విధవా చ అపుత్తికా;

వినా మిత్తేహి ఞాతీహి, భత్తచోళస్స నాధిగం.

౧౨౩. ‘‘పత్తం దణ్డఞ్చ గణ్హిత్వా, భిక్ఖమానా కులా కులం;

సీతుణ్హేన చ డయ్హన్తీ, సత్త వస్సాని చారిహం.

౧౨౪. ‘‘భిక్ఖునిం పున దిస్వాన, అన్నపానస్స లాభినిం;

ఉపసఙ్కమ్మం అవోచం, పబ్బజ్జం అనగారియం.

౧౨౫. ‘‘సా చ మం అనుకమ్పాయ, పబ్బాజేసి పటాచారా;

తతో మం ఓవదిత్వాన, పరమత్థే నియోజయి.

౧౨౬. ‘‘తస్సాహం వచనం సుత్వా, అకాసిం అనుసాసనిం;

అమోఘో అయ్యాయోవాదో, తేవిజ్జామ్హి అనాసవా’’తి. –

ఉదానవసేన ఇమా గాథా అభాసి.

తత్థ దుగ్గతాతి దలిద్దా. పురేతి పబ్బజితతో పుబ్బే. పబ్బజితకాలతో పట్ఠాయ హి ఇధ పుగ్గలో భోగేహి అడ్ఢో వా దలిద్దో వాతి న వత్తబ్బో. గుణేహి పన అయం థేరీ అడ్ఢాయేవ. తేనాహ ‘‘దుగ్గతాహం పురే ఆసి’’న్తి. విధవాతి ధవో వుచ్చతి సామికో, తదభావా విధవా, మతపతికాతి అత్థో. అపుత్తికాతి పుత్తరహితా. వినా మిత్తేహీతి మిత్తేహి బన్ధవేహి చ పరిహీనా రహితా. భత్తచోళస్స నాధిగన్తి భత్తస్స చోళస్స చ పారిపూరిం నాధిగచ్ఛిం, కేవలం పన భిక్ఖాపిణ్డస్స పిలోతికాఖణ్డస్స చ వసేన ఘాసచ్ఛాదనమత్తమేవ అలత్థన్తి అధిప్పాయో. తేనాహ ‘‘పత్తం దణ్డఞ్చ గణ్హిత్వా’’తిఆది.

తత్థ పత్తన్తి మత్తికాభాజనం. దణ్డన్తి గోణసునఖాదిపరిహరణదణ్డకం. కులా కులన్తి కులతో కులం. సీతుణ్హేన చ డయ్హన్తీతి వసనగేహాభావతో సీతేన చ ఉణ్హేన చ పీళియమానా.

భిక్ఖునిన్తి పటాచారాథేరిం సన్ధాయ వదతి. పునాతి పచ్ఛా, సత్తసంవచ్ఛరతో అపరభాగే.

పరమత్థేతి పరమే ఉత్తమే అత్థే, నిబ్బానగామినియా పటిపదాయ నిబ్బానే చ. నియోజయీతి కమ్మట్ఠానం ఆచిక్ఖన్తీ నియోజేసి. సేసం వుత్తనయమేవ.

చన్దాథేరీగాథావణ్ణనా నిట్ఠితా.

పఞ్చకనిపాతవణ్ణనా నిట్ఠితా.