౪. అఞ్ఞతరబ్రాహ్మణవత్థు

ఝాయిన్తి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో అఞ్ఞతరం బ్రాహ్మణం ఆరబ్భ కథేసి.

సో కిర చిన్తేసి – ‘‘సత్థా అత్తనో సావకే, ‘బ్రాహ్మణా’తి వదతి, అహఞ్చమ్హి జాతిగోత్తేన బ్రాహ్మణో, మమ్పి ను ఖో ఏవం వత్తుం వట్టతీ’’తి. సో సత్థారం ఉపసఙ్కమిత్వా తమత్థం పుచ్ఛి. సత్థా ‘‘నాహం జాతిగోత్తమత్తేన బ్రాహ్మణం వదామి, ఉత్తమత్థం అరహత్తం అనుప్పత్తమేవ పనేవం వదామీ’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౩౮౬. ‘‘ఝాయిం విరజమాసీనం, కతకిచ్చమనాసవం;

ఉత్తమత్థమనుప్పత్తం, తమహం బ్రూమి బ్రాహ్మణ’’న్తి.

తత్థ ఝాయిన్తి దువిధేన ఝానేన ఝాయన్తం కామరజేన విరజం వనే ఏకకమాసీనం చతూహి మగ్గేహి సోళసన్నం కిచ్చానం కతత్తా కతకిచ్చం ఆసవానం అభావేన అనాసవం ఉత్తమత్థం అరహత్తం అనుప్పత్తం అహం బ్రాహ్మణం వదామీతి అత్థో.

దేసనావసానే సో బ్రాహ్మణో సోతాపత్తిఫలే పతిట్ఠహి, సమ్పత్తానమ్పి సాత్థికా ధమ్మదేసనా అహోసీతి.

అఞ్ఞతరబ్రాహ్మణవత్థు చతుత్థం.