౨౯. రేవతత్థేరవత్థు

యోధ పుఞ్ఞఞ్చాతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా పుబ్బారామే విహరన్తో రేవతత్థేరం ఆరబ్భ కథేసి. వత్థు ‘‘గామే వా యది వారఞ్ఞే’’తి (ధ. ప. ౯౮) గాథావణ్ణనాయ విత్థారితమేవ. వుత్తఞ్హి తత్థ (ధ. ప. అట్ఠ. ౧.౯౮) –

పున ఏకదివసం భిక్ఖూ కథం సముట్ఠాపేసుం ‘‘అహో సామణేరస్స లాభో, అహో పుఞ్ఞం, యేన ఏకకేన పఞ్చన్నం భిక్ఖుసతానం పఞ్చకూటాగారసతాని కతానీ’’తి. సత్థా ఆగన్త్వా ‘‘కాయ నుత్థ, భిక్ఖవే, ఏతరహి కథాయ సన్నిసిన్నా’’తి పుచ్ఛిత్వా ‘‘ఇమాయ నామా’’తి వుత్తే, ‘‘భిక్ఖవే, మయ్హం పుత్తస్స నేవ పుఞ్ఞం అత్థి, న పాపం, ఉభయమస్స పహీన’’న్తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౪౧౨. ‘‘యోధ పుఞ్ఞఞ్చ పాపఞ్చ, ఉభో సఙ్గముపచ్చగా;

అసోకం విరజం సుద్ధం, తమహం బ్రూమి బ్రాహ్మణ’’న్తి.

తత్థ ఉభోతి ద్వేపి పుఞ్ఞాని చ పాపాని చ ఛడ్డేత్వాతి అత్థో. సఙ్గన్తి రాగాదిభేదం సఙ్గం. ఉపచ్చగాతి అతిక్కన్తో. వట్టమూలకసోకాభావేన అసోకం అబ్భన్తరే రాగరజాదీనం అభావేన విరజం నిరుపక్కిలేసతాయ సుద్ధం తమహం బ్రాహ్మణం వదామీతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

రేవతత్థేరవత్థు ఏకూనతింసతిమం.