౨౫. పిలిన్దవచ్ఛత్థేరవత్థు

అకక్కసన్తి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా వేళువనే విహరన్తో పిలిన్దవచ్ఛత్థేరం ఆరబ్భ కథేసి.

సో కిరాయస్మా ‘‘ఏహి, వసలి, యాహి, వసలీ’’తిఆదీని వదన్తో గిహీపి పబ్బజితేపి వసలివాదేనేవ సముదాచరతి. అథేకదివసం సమ్బహులా భిక్ఖూ సత్థు ఆరోచేసుం – ‘‘ఆయస్మా, భన్తే, పిలిన్దవచ్ఛో భిక్ఖూ వసలివాదేన సముదాచరతీ’’తి. సత్థా తం పక్కోసాపేత్వా ‘‘సచ్చం కిర త్వం పిలిన్దవచ్ఛ భిక్ఖూ వసలివాదేన సముదాచరసీ’’తి పుచ్ఛిత్వా ‘‘ఏవం, భన్తే’’తి వుత్తే తస్సాయస్మతో పుబ్బేనివాసం మనసికరిత్వా ‘‘మా ఖో తుమ్హే, భిక్ఖవే, వచ్ఛస్స భిక్ఖునో ఉజ్ఝాయిత్థ, న, భిక్ఖవే, వచ్ఛో దోసన్తరో భిక్ఖూ వసలివాదేన సముదాచరతి, వచ్ఛస్స, భిక్ఖవే, భిక్ఖునో పఞ్చ జాతిసతాని అబ్బోకిణ్ణాని సబ్బాని తాని బ్రాహ్మణకులే పచ్చాజాతాని, సో తస్స దీఘరత్తం వసలివాదో సముదాచిణ్ణో, ఖీణాసవస్స నామ కక్కసం ఫరుసం పరేసం మమ్మఘట్టనవచనమేవ నత్థి. ఆచిణ్ణవసేన హి మమ పుత్తో ఏవం కథేతీ’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౪౦౮. ‘‘అకక్కసం విఞ్ఞాపనిం, గిరం సచ్చముదీరయే;

యాయ నాభిసజే కఞ్చి, తమహం బ్రూమి బ్రాహ్మణ’’న్తి.

తత్థ అకక్కసన్తి అఫరుసం. విఞ్ఞాపనిన్తి అత్థవిఞ్ఞాపనిం. సచ్చన్తి భూతత్థం. నాభిసజేతి యాయ గిరాయ అఞ్ఞం కుజ్ఝాపనవసేన న లగ్గాపేయ్య, ఖీణాసవో నామ ఏవరూపమేవ గిరం భాసేయ్య, తస్మా తమహం బ్రాహ్మణం వదామీతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

పిలిన్దవచ్ఛత్థేరవత్థు పఞ్చవీసతిమం.