౧౨. కిసాగోతమీవత్థు

పంసుకూలధరన్తి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా గిజ్ఝకూటే పబ్బతే విహరన్తో కిసాగోతమిం ఆరబ్భ కథేసి.

తదా కిర సక్కో పఠమయామావసానే దేవపరిసాయ సద్ధిం సత్థారం ఉపసఙ్కమిత్వా వన్దిత్వా ఏకమన్తే సారణీయధమ్మకథం సుణన్తో నిసీది. తస్మిం ఖణే కిసాగోతమీ ‘‘సత్థారం పస్సిస్సామీ’’తి ఆకాసేనాగన్త్వా సక్కం దిస్వా నివత్తి. సో తం వన్దిత్వా నివత్తన్తిం దిస్వా సత్థారం పుచ్ఛి – ‘‘కా నామేసా, భన్తే, ఆగచ్ఛమానావ తుమ్హే దిస్వా నివత్తతీ’’తి? సత్థా ‘‘కిసాగోతమీ నామేసా, మహారాజ, మమ ధీతా పంసుకూలికత్థేరీనం అగ్గా’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౩౯౫. ‘‘పంసుకూలధరం జన్తుం, కిసం ధమనిసన్థతం;

ఏకం వనస్మిం ఝాయన్తం, తమహం బ్రూమి బ్రాహ్మణ’’న్తి.

తత్థ కిసన్తి పంసుకూలికా హి అత్తనో అనురూపం పటిపదం పూరేన్తా అప్పమంసలోహితా చేవ హోన్తి ధమనిసన్థతగత్తా చ, తస్మా ఏవమాహ. ఏకం వనస్మిన్తి వివిత్తట్ఠానే ఏకకం వనస్మిం ఝాయన్తం తమహం బ్రాహ్మణం వదామీతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

కిసాగోతమీవత్థు ద్వాదసమం.