౬. ఇస్సాపకతిత్థివత్థు

అకతన్తి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో అఞ్ఞతరం ఇస్సాపకతం ఇత్థిం ఆరబ్భ కథేసి.

తస్సా కిర సామికో ఏకాయ గేహదాసియా సద్ధిం సన్థవం అకాసి. సా ఇస్సాపకతా తం దాసిం హత్థపాదేసు బన్ధిత్వా తస్సా కణ్ణనాసం ఛిన్దిత్వా ఏకస్మిం గుళ్హగబ్భే పక్ఖిపిత్వా ద్వారం పిదహిత్వా తస్స కమ్మస్స అత్తనా కతభావం పటిచ్ఛాదేతుం ‘‘ఏహి, అయ్య, విహారం గన్త్వా ధమ్మం సుణిస్సామా’’తి సామికం ఆదాయ విహారం గన్త్వా ధమ్మం సుణన్తీ నిసీది. అథస్సా ఆగన్తుకఞాతకా గేహం ఆగన్త్వా ద్వారం వివరిత్వా తం విప్పకారం దిస్వా దాసిం మోచయింసు. సా విహారం గన్త్వా చతుపరిసమజ్ఝే ఠితా తమత్థం దసబలస్స ఆరోచేసి. సత్థా తస్సా వచనం సుత్వా ‘‘దుచ్చరితం నామ ‘ఇదం మే అఞ్ఞే న జానన్తీ’తి అప్పమత్తకమ్పి న కాతబ్బం, అఞ్ఞస్మిం అజానన్తేపి సుచరితమేవ కాతబ్బం. పటిచ్ఛాదేత్వా కతమ్పి హి దుచ్చరితం నామ పచ్ఛానుతాపం కరోతి, సుచరితం పామోజ్జమేవ జనేతీ’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౩౧౪. ‘‘అకతం దుక్కటం సేయ్యో, పచ్ఛా తప్పతి దుక్కటం;

కతఞ్చ సుకతం సేయ్యో, యం కత్వా నానుతప్పతీ’’తి.

తత్థ దుక్కటన్తి సావజ్జం అపాయసంవత్తనికం కమ్మం అకతమేవ సేయ్యో వరం ఉత్తమం. పచ్ఛా తప్పతీతి తఞ్హి అనుస్సరితానుస్సరితకాలే తప్పతియేవ. సుకతన్తి అనవజ్జం పన సుఖదాయకం సుగతిసంవత్తనికమేవ కమ్మం కతం సేయ్యో. యం కత్వాతి యం కమ్మం కత్వా పచ్ఛా అనుస్సరణకాలే న తప్పతి నానుతప్పతి, సోమనస్సజాతోవ హోతి, తం కమ్మం వరన్తి అత్థో.

దేసనావసానే ఉపాసకో చ సా చ ఇత్థీ సోతాపత్తిఫలే పతిట్ఠహింసు. తఞ్చ పన దాసిం తత్థేవ భుజిస్సం కత్వా ధమ్మచారినిం కరింసూతి.

ఇస్సాపకతిత్థివత్థు ఛట్ఠం.