౭. అఞ్ఞతరబ్రాహ్మణవత్థు

న తేన భిక్ఖు సో హోతీతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో అఞ్ఞతరం బ్రాహ్మణం ఆరబ్భ కథేసి.

సో కిర బాహిరసమయే పబ్బజిత్వా భిక్ఖం చరన్తో చిన్తేసి – ‘‘సమణో గోతమో అత్తనో సావకే భిక్ఖాయ చరణేన ‘భిక్ఖూ’తి వదతి, మమ్పి ‘భిక్ఖూ’తి వత్తుం వట్టతీ’’తి. సో సత్థారం ఉపసఙ్కమిత్వా, ‘‘భో గోతమ, అహమ్పి భిక్ఖం చరిత్వా జీవామి, మమ్పి ‘భిక్ఖూ’తి వదేహీ’’తి ఆహ. అథ నం సత్థా ‘‘నాహం, బ్రాహ్మణ, భిక్ఖనమత్తేన భిక్ఖూతి వదామి. న హి విస్సం ధమ్మం సమాదాయ వత్తన్తో భిక్ఖు నామ హోతి. యో పన సబ్బసఙ్ఖారేసు సఙ్ఖాయ చరతి, సో భిక్ఖు నామా’’తి వత్వా ఇమా గాథా అభాసి –

౨౬౬. ‘‘న తేన భిక్ఖు సో హోతి, యావతా భిక్ఖతే పరే;

విస్సం ధమ్మం సమాదాయ, భిక్ఖు హోతి న తావతా.

౨౬౭. ‘‘యోధ పుఞ్ఞఞ్చ పాపఞ్చ, బాహేత్వా బ్రహ్మచరియవా;

సఙ్ఖాయ లోకే చరతి, స వే భిక్ఖూతి వుచ్చతీ’’తి.

తత్థ యావతాతి యత్తకేన పరే భిక్ఖతే, తేన భిక్ఖనమత్తేన భిక్ఖు నామ న హోతి. విస్సన్తి విసమం ధమ్మం, విస్సగన్ధం వా కాయకమ్మాదికం ధమ్మం సమాదాయ చరన్తో భిక్ఖు నామ న హోతి. యోధాతి యో ఇధ సాసనే ఉభయమ్పేతం పుఞ్ఞఞ్చ పాపఞ్చ మగ్గబ్రహ్మచరియేన బాహేత్వా పనుదిత్వా బ్రహ్మచరియవా హోతి. సఙ్ఖాయాతి ఞాణేన. లోకేతి ఖన్ధాదిలోకే ‘‘ఇమే అజ్ఝత్తికా ఖన్ధా, ఇమే బాహిరా’’తి ఏవం సబ్బేపి ధమ్మే జానిత్వా చరతి, సో తేన ఞాణేన కిలేసానం భిన్నత్తా ‘‘భిక్ఖూ’’తి వుచ్చతీతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

అఞ్ఞతరబ్రాహ్మణవత్థు సత్తమం.