౨. ఛబ్బగ్గియవత్థు

న తేన పణ్డితో హోతీతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో ఛబ్బగ్గియే ఆరబ్భ కథేసి.

తే కిర విహారేపి గామేపి భత్తగ్గం ఆకులం కరోన్తా విచరన్తి. అథేకదివసే భిక్ఖూ గామే భత్తకిచ్చం కత్వా ఆగతే దహరే సామణేరే చ పుచ్ఛింసు – ‘‘కీదిసం, ఆవుసో, భత్తగ్గ’’న్తి? భన్తే, మా పుచ్ఛథ, ఛబ్బగ్గియా ‘‘మయమేవ వియత్తా, మయమేవ పణ్డితా, ఇమే పహరిత్వా సీసే కచవరం ఆకిరిత్వా నీహరిస్సామా’’తి వత్వా అమ్హే పిట్ఠియం గహేత్వా కచవరం ఓకిరన్తా భత్తగ్గం ఆకులం అకంసూతి. భిక్ఖూ సత్థు సన్తికం గన్త్వా తమత్థం ఆరోచేసుం. సత్థా ‘‘నాహం, భిక్ఖవే, బహుం భాసిత్వా పరే విహేఠయమానం ‘పణ్డితో’తి వదామి, ఖేమినం పన అవేరీనం అభయమేవ పణ్డితోతి వదామీ’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౨౫౮. ‘‘న తేన పణ్డితో హోతి, యావతా బహు భాసతి;

ఖేమీ అవేరీ అభయో, పణ్డితోతి పవుచ్చతీ’’తి.

తత్థ యావతాతి యత్తకేన కారణేన సఙ్ఘమజ్ఝాదీసు బహుం కథేతి, తేన పణ్డితో నామ న హోతి. యో పన సయం ఖేమీ పఞ్చన్నం వేరానం అభావేన అవేరీ నిబ్భయో, యం వా ఆగమ్మ మహాజనస్స భయం న హోతి, సో పణ్డితో నామ హోతీతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

ఛబ్బగ్గియవత్థు దుతియం.