౫. అఞ్ఞతరకులపుత్తవత్థు

మలిత్థియా దుచ్చరితన్తి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా వేళువనే విహరన్తో అఞ్ఞతరం కులపుత్తం ఆరబ్భ కథేసి.

తస్స కిర సమానజాతికం కులకుమారికం ఆనేసుం. సా ఆనీతదివసతో పట్ఠాయ అతిచారినీ అహోసి. సో కులపుత్తో తస్సా అతిచారేన లజ్జితో కస్సచి సమ్ముఖీభావం ఉపగన్తుం అసక్కోన్తో బుద్ధుపట్ఠానాదీని పచ్ఛిన్దిత్వా కతిపాహచ్చయేన సత్థారం ఉపసఙ్కమిత్వా వన్దిత్వా ఏకమన్తం నిసిన్నో ‘‘కిం, ఉపాసక, న దిస్ససీ’’తి వుత్తే తమత్థం ఆరోచేసి. అథ నం సత్థా, ‘‘ఉపాసక, పుబ్బేపి మయా ‘ఇత్థియో నామ నదీఆదిసదిసా, తాసు పణ్డితేన కోధో న కాతబ్బో’తి వుత్తం, త్వం పన భవపటిచ్ఛన్నత్తా న సల్లక్ఖేసీ’’తి వత్వా తేన యాచితో –

‘‘యథా నదీ చ పన్థో చ, పానాగారం సభా పపా;

ఏవం లోకిత్థియో నామ, వేలా తాసం న విజ్జతీ’’తి. (జా. ౧.౧.౬౫; ౧.౧౨.౯) –

జాతకం విత్థారేత్వా, ‘‘ఉపాసక, ఇత్థియా హి అతిచారినిభావో మలం, దానం దేన్తస్స మచ్ఛేరం మలం, ఇధలోకపరలోకేసు సత్తానం అకుసలకమ్మం వినాసనత్థేన మలం, అవిజ్జా పన సబ్బమలానం ఉత్తమమల’’న్తి వత్వా ఇమా గాథా అభాసి –

౨౪౨. ‘‘మలిత్థియా దుచ్చరితం, మచ్ఛేరం దదతో మలం;

మలా వే పాపకా ధమ్మా, అస్మిం లోకే పరమ్హి చ.

౨౪౩. ‘‘తతో మలా మలతరం, అవిజ్జా పరమం మలం;

ఏతం మలం పహన్త్వాన, నిమ్మలా హోథ భిక్ఖవో’’తి.

తత్థ దుచ్చరితన్తి అతిచారో. అతిచారినిఞ్హి ఇత్థిం సామికోపి గేహా నీహరతి, మాతాపితూనం సన్తికం గతమ్పి ‘‘త్వం కులస్స అగారవభూతా, అక్ఖీహిపి న దట్ఠబ్బా’’తి తం నీహరన్తి. సా అనాథా విచరన్తీ మహాదుక్ఖం పాపుణాతి. తేనస్సా దుచ్చరితం ‘‘మల’’న్తి వుత్తం. దదతోతి దాయకస్స. యస్స హి ఖేత్తకసనకాలే ‘‘ఇమస్మిం ఖేత్తే సమ్పన్నే సలాకభత్తాదీని దస్సామీ’’తి చిన్తేత్వా నిప్ఫన్నే సస్సేపి మచ్ఛేరం ఉప్పజ్జిత్వా చాగచిత్తం నివారేతి, సో మచ్ఛేరవసేన చాగచిత్తే అవిరూహన్తే మనుస్ససమ్పత్తిం దిబ్బసమ్పత్తిం నిబ్బానసమ్పత్తిన్తి తిస్సో సమ్పత్తియో న లభతి. తేన వుత్తం – ‘‘మచ్ఛేరం దదతో మల’’న్తి. సేసేసుపి ఏసేవ నయో. పాపకా ధమ్మాతి అకుసలధమ్మా పన ఇధలోకే చ పరలోకే చ మలమేవ.

తతోతి హేట్ఠా వుత్తమలతో. మలతరన్తి అతిరేకమలం వో కథేమీతి అత్థో. అవిజ్జాతి అట్ఠవత్థుకం అఞ్ఞాణమేవ పరమం మలం. పహన్త్వానాతి ఏతం మలం జహిత్వా, భిక్ఖవే, తుమ్హే నిమ్మలా హోథాతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

అఞ్ఞతరకులపుత్తవత్థు పఞ్చమం.