౧౨. సుభద్దపరిబ్బాజకవత్థు

ఆకాసేతి ఇదం ధమ్మదేసనం సత్థా కుసినారాయం ఉపవత్తనే మల్లానం సాలవనే పరినిబ్బానమఞ్చకే నిపన్నో సుభద్దం పరిబ్బాజకం ఆరబ్భ కథేసి.

సో కిర అతీతే కనిట్ఠభాతరి ఏకస్మిం సస్సే నవక్ఖత్తుం అగ్గదానం దేన్తే దానం దాతుం అనిచ్ఛన్తో ఓసక్కిత్వా అవసానే అదాసి. తస్మా పఠమబోధియమ్పి మజ్ఝిమబోధియమ్పి సత్థారం దట్ఠుం నాలత్థ. పచ్ఛిమబోధియం పన సత్థు పరినిబ్బానకాలే ‘‘అహం తీసు పఞ్హేసు అత్తనో కఙ్ఖం మహల్లకే పరిబ్బాజకే పుచ్ఛిత్వా సమణం గోతమం ‘దహరో’తి సఞ్ఞాయ న పుచ్ఛిం, తస్స చ దాని పరినిబ్బానకాలో, పచ్ఛా మే సమణస్స గోతమస్స అపుచ్ఛితకారణా విప్పటిసారో ఉప్పజ్జేయ్యా’’తి సత్థారం ఉపసఙ్కమిత్వా ఆనన్దత్థేరేన నివారియమానోపి సత్థారా ఓకాసం కత్వా, ‘‘ఆనన్ద, మా సుభద్దం నివారయి, పుచ్ఛతు మం పఞ్హ’’న్తి వుత్తే అన్తోసాణిం పవిసిత్వా హేట్ఠామఞ్చకే నిసిన్నో, ‘‘భో సమణ, కిం ను ఖో ఆకాసే పదం నామ అత్థి, ఇతో బహిద్ధా సమణో నామ అత్థి, సఙ్ఖారా సస్సతా నామ అత్థీ’’తి ఇమే పఞ్హే పుచ్ఛి. అథస్స సత్థా తేసం అభావం ఆచిక్ఖన్తో ఇమాహి గాథాహి ధమ్మం దేసేసి –

౨౫౪. ‘‘ఆకాసేవ పదం నత్థి, సమణో నత్థి బాహిరే;

పపఞ్చాభిరతా పజా, నిప్పపఞ్చా తథాగతా.

౨౫౫. ‘‘ఆకాసేవ పదం నత్థి, సమణో నత్థి బాహిరే;

సఙ్ఖారా సస్సతా నత్థి, నత్థి బుద్ధానమిఞ్జిత’’న్తి.

తత్థ పదన్తి ఇమస్మిం ఆకాసే వణ్ణసణ్ఠానవసేన ఏవరూపన్తి పఞ్ఞాపేతబ్బం కస్సచి పదం నామ నత్థి. బాహిరేతి మమ సాసనతో బహిద్ధా మగ్గఫలట్ఠో సమణో నామ నత్థి. పజాతి అయం సత్తలోకసఙ్ఖాతా పజా తణ్హాదీసు పపఞ్చేసుయేవాభిరతా. నిప్పపఞ్చాతి బోధిమూలేయేవ సబ్బపపఞ్చానం సముచ్ఛిన్నత్తా నిప్పపఞ్చా తథాగతా. సఙ్ఖారాతి పఞ్చక్ఖన్ధా. తేసు హి ఏకోపి సస్సతో నామ నత్థి. ఇఞ్జితన్తి బుద్ధానం పన తణ్హామానాదీసు ఇఞ్జితేసు యేన సఙ్ఖారా సస్సతాతి గణ్హేయ్య, తం ఏకం ఇఞ్జితమ్పి నామ నత్థీతి అత్థో.

దేసనావసానే సుభద్దో అనాగామిఫలే పతిట్ఠహి, సమ్పత్తపరిసాయపి సాత్థికా ధమ్మదేసనా అహోసీతి.

సుభద్దపరిబ్బాజకవత్థు ద్వాదసమం.

మలవగ్గవణ్ణనా నిట్ఠితా.

అట్ఠారసమో వగ్గో.