౪. లిచ్ఛవీవత్థు

రతియా జాయతీతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా వేసాలిం నిస్సాయ కూటాగారసాలాయం విహరన్తో లిచ్ఛవీ ఆరబ్భ కథేసి.

తే కిర ఏకస్మిం ఛణదివసే అఞ్ఞమఞ్ఞం అసదిసేహి అలఙ్కారేహి అలఙ్కరిత్వా ఉయ్యానగమనత్థాయ నగరా నిక్ఖమింసు. సత్థా పిణ్డాయ పవిసన్తో తే దిస్వా భిక్ఖూ ఆమన్తేసి – ‘‘పస్సథ, భిక్ఖవే, లిచ్ఛవయో, యేహి దేవా తావతింసా న దిట్ఠపుబ్బా, తే ఇమే ఓలోకేన్తూ’’తి వత్వా నగరం పావిసి. తేపి ఉయ్యానం గచ్ఛన్తా ఏకం నగరసోభినిం ఇత్థిం ఆదాయ గన్త్వా తం నిస్సాయ ఇస్సాభిభూతా అఞ్ఞమఞ్ఞం పహరిత్వా లోహితం నదిం వియ పవత్తయింసు. అథ నే మఞ్చేనాదాయ ఉక్ఖిపిత్వా ఆగమంసు. సత్థాపి కతభత్తకిచ్చో నగరా నిక్ఖమి. భిక్ఖూపి లిచ్ఛవయో తథా నీయమానే దిస్వా సత్థారం ఆహంసు – ‘‘భన్తే, లిచ్ఛవిరాజానో పాతోవ అలఙ్కతపటియత్తా దేవా వియ నగరా నిక్ఖమిత్వా ఇదాని ఏకం ఇత్థిం నిస్సాయ ఇమం బ్యసనం పత్తా’’తి. సత్థా, ‘‘భిక్ఖవే, సోకో వా భయం వా ఉప్పజ్జమానం రతిం నిస్సాయ ఉప్పజ్జతియేవా’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౨౧౪. ‘‘రతియా జాయతీ సోకో, రతియా జాయతీ భయం;

రతియా విప్పముత్తస్స, నత్థి సోకో కుతో భయ’’న్తి.

తత్థ రతియాతి పఞ్చకామగుణరతితో, తం నిస్సాయాతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

లిచ్ఛవీవత్థు చతుత్థం.