౩. విసాఖావత్థు

పేమతో జాయతీతి ఇమం ధమ్మదేసనం సత్థా జేతవనే విహరన్తో విసాఖం ఉపాసికం ఆరబ్భ కథేసి.

సా కిర పుత్తస్స ధీతరం సుదత్తం నామ కుమారికం అత్తనో ఠానే ఠపేత్వా గేహే భిక్ఖుసఙ్ఘస్స వేయ్యావచ్చం కారేసి. సా అపరేన సమయేన కాలమకాసి. సా తస్సా సరీరనిక్ఖేపం కారేత్వా సోకం సన్ధారేతుం అసక్కోన్తీ దుక్ఖినీ దుమ్మనా సత్థు సన్తికం గన్త్వా వన్దిత్వా ఏకమన్తం నిసీది. అథ నం సత్థా ‘‘కిం ను ఖో త్వం, విసాఖే, దుక్ఖినీ దుమ్మనా అస్సుముఖా రోదమానా నిసిన్నా’’తి ఆహ. సా తమత్థం ఆరోచేత్వా ‘‘పియా మే, భన్తే, సా కుమారికా వత్తసమ్పన్నా, ఇదాని తథారూపం న పస్సామీ’’తి ఆహ. ‘‘కిత్తకా పన, విసాఖే, సావత్థియం మనుస్సా’’తి? ‘‘భన్తే, తుమ్హేహియేవ మే కథితం సత్త జనకోటియో’’తి. ‘‘సచే పనాయం ఏత్తకో జనో తవ నత్తాయ సదిసో భవేయ్య, ఇచ్ఛేయ్యాసి న’’న్తి? ‘‘ఆమ, భన్తే’’తి. ‘‘కతి పన జనా సావత్థియం దేవసికం కాలం కరోన్తీ’’తి? ‘‘బహూ, భన్తే’’తి. ‘‘నను ఏవం, భన్తే, తవ అసోచనకాలో న భవేయ్య, రత్తిన్దివం రోదన్తీయేవ విచరేయ్యాసీ’’తి. ‘‘హోతు, భన్తే, ఞాతం మయా’’తి. అథ నం సత్థా ‘‘తేన హి మా సోచి, సోకో వా భయం వా పేమతోవ జాయతీ’’తి వత్వా ఇమం గాథమాహ –

౨౧౩. ‘‘పేమతో జాయతీ సోకో, పేమతో జాయతీ భయం;

పేమతో విప్పముత్తస్స, నత్థి సోకో కుతో భయ’’న్తి.

తత్థ పేమతోతి పుత్తధీతాదీసు కతం పేమమేవ నిస్సాయ సోకో జాయతీతి అత్థో.

దేసనావసానే బహూ సోతాపత్తిఫలాదీని పాపుణింసూతి.

విసాఖావత్థు తతియం.